Tag Archive | அம்மா

அம்மா

அம்மா

என் அம்மா என் செல்லம்மா
உன்னை போல் ஓர் உயிர் எனக்கு
என்றும் வேண்டுமம்மா…

என் கண்ணம்மா
நீ என் கண் அம்மா
என் பார்வைக்குள்
உன் பாச மழை ஊற்றம்மா…

கரும்பம்மா
உன் கனிவு தேனானா சுவையம்மா
அதில் எறும்பாக என் பணிகள் நூறம்மா…

அன்பு அம்மா
உன் அன்பல்லாம் அசல் அம்மா
போலி இல்லா
உன் புன்னகையில்
என்றும் என் பயணம் அம்மா…

அம்மம்மா உன் சமையல் எல்லாம்
அமுதம்மா
உன் விரல் பட்டால்
வைக்கோலும் ருசியம்மா…

வேறு என்னம்மா
உன்னோடு என்றும் நானம்மா
நம்மோடு எப்போதும் இதே பந்தம் அம்மா…

Advertisements

வைதேகி13

வைதேகி அம்மா கொடுத்த அடையை சாப்பிட ஆரம்பித்தாள். அதே நேரத்தில் வீட்டு தொலைபேசி சத்தமாக அழைத்தது. பூரணி நான் எடுக்க மாட்டேனா நீ சாப்பிடலாமே என்றதையும் காதில் வாங்காமல் ராகவ் அழைப்பாக இருக்கும் என்று நினைத்து வேகமாக ஓடிப் போய் எடுக்க போனாள் வைதேகி.

அவளின் நினைப்பும் சரியாக தான் இருந்தது. ராகவ் மறுமுனையில் இஸ் இட் வைதேகி என்றான், ஆமாம் என்று கொஞ்சம் மூச்சு வாங்க சொல்லவும் தெரியும், எந்த அழைப்பாக இருந்து இருந்தாலும் நீ தான் இன்றைக்கு எடுத்து இருப்பாய் என்று. விடைபெறும் போது உன்னிடம் சொன்ன ஐ லவ் யூ உன்னை இன்று தூங்க விடாது போல இருக்கே என்றான்.

வீட்டுக்கு பத்திரமாக போய்ச் சேர்ந்தீங்கனு சொல்ல சொன்னேன்ல நீங்க பண்ணுவீங்கனு தெரியும் அதான் வேகமாக வந்து எடுத்தேன். வேற ஒன்னுமில்லை என்றாள். ஓஹோ அப்படியா என்றான். நீங்க சாப்டீங்களா, என்ன சாப்பிட்டீங்க என்று கேட்டாள்.

அப்படியே இரண்டு நிமிடம் பேசி இருப்பார்கள். அவளுக்கு என்ன தோன்றியதோ தெரியவில்லை.  சரி இப்போ வச்சுடட்டுமா நாளைக்கு பேசறீங்களா என்று கேட்டவுடன், என்ன உங்க அம்மா இருக்காங்களா என்று ராகவ் கேட்டான். இல்லை அடை ஆறிவிடும் அப்புறம் சாப்பிட முடியாது அதான் என்று கேலியோடு, பை, குட் நைட் நாளை காலை கால் பண்ணுங்கோ என்று சொல்லி அழைப்பினை துண்டித்தாள்.

அடை சாப்பிட்டு, தூங்க சென்றாள் வைதேகி. அவளை பூரணி அழைத்து நீ புடவை வாங்கி வந்துட்டேnu ராஜேஷுக்கு ஒரு ஃபோன் பண்ணி சொல்லேன் எனவும், அம்மா நளைக்கு பேசறேன் எனக்கு இப்போ தூங்கனும். நாளைக்கு நிறைய வேலை இருக்கு.

கண்டிப்பா ராஜேஷுக்கு ஃபோன் பண்றேன், பண்ணி நாளை அவருடன் சென்று அவருக்கு டிரெஸ் வாங்கச் சொல்றேன் மா என்றாள். சரி அப்புறம் உன்னோட இஷ்டம் மா. நேத்திக்கு உன்கிட்டே அவ்வளவு அன்பா சொல்லிட்டு போனானே என்று எனக்கு கரிசனம்.

உனக்கு அவன் கேலி பேசுவானே என்று பயம் என்றாள். எனக்கு என்னம்மா பயம். நீங்கள் எல்லோரும் பார்த்து முடிவு செய்த ஒரு ஆளுடன் தான் நான் புடவை வாங்க சென்றேன். இதில் எனக்கு என்ன பயம். ஒரு கர்வம்னு வேனும்னா சொல்லு.

சரி அவனுக்கு இப்பவே ஃபோன் பண்றேன் என்றாள். அவளது அத்தை வீட்டு நம்பரை டைல் செய்தாள், அந்தப் பக்கம் வினோதா தான் எடுத்தது. வைதேகி பேசறேன், எப்படி இருக்கே வினோதா என்றாள். ஹே கல்யாண பொண்ணு எப்படி இருக்கே, என்ன இன்னிக்கு புடவை வாங்க போறேனு  சொன்னாரே அவர்.

ஆமாம் டீ வாங்கிண்டு வந்துட்டேன். அதைச் சொல்லத்தான் இப்போ கூப்பிட்டேன்.  க்ரீன் கலர்ல ஒரு புடவை அவர் தான் செலக்ட் பண்ணினார். ஓஹோ முதல் புடவையை ராகவ் செலக்ட் பண்ணினாரோ… இம் அப்போ அது ரொம்ப ஸ்பெஷல் புடவை தான். ராஜேஷ் வெளியில் போயிருக்கார், வந்தவுடன் சொல்லிடறேன் என்றாள்.

ஹே வினோ அது மட்டுமில்லை, அவருக்கு ட்ரெஸ் வாங்கனும், நாளைக்கு நாள் நல்ல இருக்காம், அம்மா ராஜேஷை அவருடன் போய் வாங்கித் தர முடியுமானு கேட்கறதுக்கும் தான் பண்ணினேன். ராஜேஷை காலைல அம்மாகிட்டே முடியுமானு சொல்ல சொல்றியா.

ஹே வைதேகி நீயே கூட போய் வாங்கறது தானே என்றாள் வினோ. என்னையும் கூட வரத்தான் சொன்னார். ஆனால் நான் தான் ராஜேஷ் போனால் நல்ல இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். இன்னிக்கு தான் நாங்க ரெண்டு பேரும் போனோம், திரும்ப நாளைக்கு போனா அது கொஞ்சம் ஓவரா இருக்குமோனு நினைக்கிறேன். அம்மா என்ன நினைப்பாள்னு தெரியலை.

ஓஹோ மேடம் ரெடியா தான் இருக்கீங்களா, சரி சரி உன் அம்மா கிட்டே எப்படி பேசனுமோ அப்படி பேச்ச் சொல்றேன் அவரை. நீயே போய்ட்டு வாடீ என்றாள்.

ஹே இது நீங்கள் எல்லோரும் பார்த்த வரன் டீ. அப்படி எல்லாம் அதுக்குள்ளே நடக்காது. இன்னும் நிச்சயம் கூட முடியலை அதுக்குள்ளே அடுத்தடுத்து போக எனக்கு என்னமோ போல இருந்தது. யாரவது பார்த்தால் என்ன சொல்வார்களோ என்று தான் டீ. பட் ஹீ இஸ் சோ ஸ்வீட் என்றாள்.

சோ ஸ்வீட் அப்படி என்ன சோ ஸ்வீட் மா மைசூர் பாக்கா ஜாங்கிரியா??? என்ன இன்னிக்கு ஒரே ஜாலியா இருக்கே, என்ன சொல்றார் உன்னோட ஹீரோ. ஒரே ரொமன்ஸா?? வெறும் வார்த்தைகளா இல்லை விளையாட்டா என்று வினோ அவளைச் சீண்டீனாள்.

உன்கிட்டே சொல்லாமா வேற யாருக்கிட்டே சொல்ல போறேன் ஆனா அது எல்லாம் நான் அப்புறமா சொல்றேன். ஆபிஸ்லேந்து நேரா கடைக்கு போனது ரொம்ப டையர்டா இருக்கேன். அவரோட கார்ல தான் போனேன். என்ன டீ சொல்றே இப்பவே டைய்ர்டா இருக்கா? அய்யோ பாவம் ராகவ் என்று மேலும் பேச்சை தொடர்ந்தால் வினோதா. வைதேகிக்கு நாளை அலுவலக கவலை வந்ததால் அவளால் அதை ரசிக்க முடியவில்லை.

சரி வினோ நீ ராஜேஷ்கிட்டே சொல்லி எனக்கு ஃபோன் பண்ணச் சொல்லு. ராஜேஷ்க்கு எப்போ வசதியோ அதுக்கு தகுந்த மாதிரி போய் நாளைக்கு வாங்கட்டும் என்றாள். சரி டீ நீ என்னமோ தூங்கு மூஞ்சி மாதிரி பேசறே. அவர் வந்தவுடன் சொல்றேன். குட் நைட், ஸ்வீட் அண்ட் டைட் ட்ரீம்ஸ் என்று சொல்ல வைதேகியும் bye சொல்லி இனைப்பைத் துண்டித்தாள்.

அம்மா வினோகிட்டே சொல்லி இருக்கேன் நாளைக்கு ராஜேஷ் ஃபோன் பண்ணுவான், நான் தூங்கப் போறேன் மா, காலைல கொஞ்சம் சீக்கிரம் கிளம்பனும் சீக்கிரமா எழு மணிக்கு எழுப்புமா. 8 மணிக்கு நான் கிளம்பிடுவேன் என்று சொல்லி தூங்க போனாள்.

மறு நாள் காலை அம்மா எழுப்பியபின் எழுந்து வேகமாக கிளம்பி, அலுவலகம் சென்றாள். வேலை நிமித்தமாகவே சீக்கிரம் வந்தாள், வந்தவுடன் தனது வேலையை ஆரம்பித்து அதில் லயித்தும் போனாள். சக தோழி மேரி நிதானமாக பத்து மணிக்கு மேல் வந்து அவளிடம் குட் மார்னிங் என்றவுடன் அவளைப் பார்த்து புன்னைகைத்து விட்டு, கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு பேசுவோமா என்றாள்.

இல்லை இப்போ பத்து நிமிஷம் பேசுவோம் அப்புறம் நிதானமாக நீங்க வேலையைப் பாருங்க வைதேகி என்றாள். என்ன நேத்துக்கு மேடம் ரொம்ப சீக்கிரமா கிளம்பினீங்க? புடவை வாங்கியாச்சா என்றாள். வாங்கியாச்சு மேரி தப்பா நினைக்காதீங்க சாரி மேரி முன்னாடியே சொல்லி இருக்கனும், அது என்னமோ சொல்ல முடியலை. நேற்று தான் மானேஜரிடமும் சொன்னேன் என்றாள்.

அதனால் என்ன ஒன்னுமில்லை. நீங்க இங்க வந்ததில் இருந்து ஒரு டிஸ்டன்ஸ் மெயிண்டெயின் பண்றீங்க அது தான் என்றாள். நான் கொஞ்சம் ரிசர்வ்ட் தான் மேரி. கொஞ்சம் மாசம் ஆகும் நான் சகஜமாக பழக. பழகினவங்க யாரையும் லேசில மறக்க மாட்டேன் என்றாள்.

சரி உங்களவர் என்ன பண்றார் என்று கேட்டாள் மேரி. மேரி என்னோட வேலையை முடிச்சிடுறேன் அப்புறம் நிதானமாக பேசலாமே என்றாள். என்னமோ வெட்கம் எல்லாம் படுறீங்க, எதோ ரியக்‌ஷன் எல்லாம் வருது. நல்லா இருக்கு உங்களை இப்படி பார்க்கிறதுக்கு. எப்பவும் கடுவம் பூனை மாதிரி தெரியும். உங்களுக்கு நீங்களே ஒரு வட்டம் போட்டு வச்சு அதுக்குள்ளேயே இருப்பீங்க. ஏதோ உங்களையும் சராசரி பொண்ணா மாத்த போற அந்த அதிர்ஷ்டசாலி யார் என்னனு தெரிஞ்சுக்கலாம்னு தான் கேட்டேன்.

ரொம்ப சின்ஸியரா வேலை பார்க்கும் போது நான் தொந்தரவு பண்ண விரும்பலை. வேலையை முடிங்க நாம அப்புறம் பேசலாம் என்றாள். சரி காலை உணவு சாப்டீங்களா, வறீங்கனா நான் காத்து இருக்கேன் இல்லை என்றாள் நான் போய் சாப்பிட்டு வருகிறேன்.

இல்லை மேரி நீங்க சாப்பிடுங்க எனக்கு இந்த வேலையை முடித்தாள் தான் எனக்கு நிம்மதியா இருக்கும் என்று சொல்லி வேலையில் மூழ்கினாள். அப்படியே எவ்வளவு நேரம் போனது என்று தெரியாது வைதேகிக்கு அந்த தொலைபேசி அழைப்பு வரும் வரை.

தொலைபேசி அழைத்தவுடன் ஒரு பரவசத்துடன் ராகவ் தான் என்று நினைத்துக் கொண்டே வைதேகி ஹியர் என்று சொல்லி எடுத்தாள்.  ஹலோ லில்லி ஹியர் என்ற அந்தப் பக்க குரல் கேட்டு ஒரு நிமிடம் அவள் நிலை குலைந்தாள் என்றே சொல்ல வேண்டும். ஒரு நொடியில் அந்த பரவசம் மறைந்து அவளது முகம் வெளரி போனது என்றே சொல்ல வேண்டும்.  ஒரு நிமிட அமைதிக்கு பின் வைதேகி தொடர்ந்தாள். என்ன வேண்டும் உங்களுக்கு என்றாள். என்ன வைதேகி நான் அவ்வளவு சொல்லியும் ராகவ் கூட போய் நீ நிச்சய புடவை வாங்கி இருக்கியே என்ன உனக்கு ராகவ் மேல அவ்வளவு காதலா, என்னோட காதல் பெரிசா உன்னோட கல்யாணம் பெரிசா என்றாள்.

வைதேகி என்ன சொல்வது என்றே புரியவில்லை. இருந்தாலும், தனக்குள் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, ஆர் யூ மேட் என்றாள். உனக்கு என்ன பைத்தியமா? அவளும் சர்வ சாதாரணமாக யெஸ் ஐம் மேட் ஆஃப் ராகவ் என்றாள்.

வைதேகிக்கு இப்போது கோபம் அவள் தலைகேறியது. நீ நிஜமாகவே லூசு தான். ஏற்கனவே உன்னோட காதலைச் சொல்லாதது உன்னோட தப்பு. இப்போ என்னோட வாழ்க்கை துனை அவர் தான்னு முடிவு ஆனதுக்கு அப்புறம் நீ இப்படி பேசறது நியாயம் இல்லை. மேலும் இப்படி என்னோட அலுவலகத்துக்கு ஃபோன் பண்றது எனக்கு சுத்தமா பிடிக்கலை. நீ நேராக ராகவ்கிட்டே பேசறது பெட்டர் என்றாள்.

என்னோட பேசறதுக்கு உனக்கு பிடிகாது வைதேகி ஆனா என்னோட ராகவ் கூட பார்க்கில உட்கார்ந்து பேசறது பிடிக்குமோ?

இதுக்கு மேல எங்களை வேவு பார்க்கிறதை நீ நிறுத்தலைனா, இல்லை நிறுத்தனும், இல்லைனா நான் எந்த அளவுக்கும் போவேன். என்னை ரொம்ப சாதாரணமா நினைக்காதே. சாது தான் ஆனால் என்கிட்டே பிரச்சனை பண்ணினா நான் சும்மா இருக்க மாட்டேன்.

எங்களோட நிச்சயமும் நிச்சயம் நடக்கும், கல்யாணமும் நடக்கும், நீ என்கூட பேசி ஒன்னும் பிரயோஜனம் இல்லை. என் வாழ்க்கை அவரோட தான். இது கடவுள் போட்ட முடிச்சு. இனி உன் மனசை மாத்திக்கிறது நல்லது. இப்பவும் சொல்றேன், அவருக்கு உன்னை பிடிச்சிருந்தா நான் விலகிக்க தயார்னு சொன்னேன்ல. இப்பவும் உனக்கு டைம் இருக்கு, நேர்ல அவர்கிட்டே பேசு, உன்னால அவரை சரி சொல்ல வைக்க முடிந்தால் நான் ஒதுங்கிக்கிறேன் என்றாள்.

எனக்கு உன்னோட காதல் பற்றித் தெரியாது, ஆனால் எனக்கு தான் அவர்னு ஆனதுக்கு அப்புறம் தான் நான் அவரை விரும்ப ஆரம்பிச்சேன். எனக்கு அவர் மேல நம்பிக்கை இருக்கு, ஹீ இஸ் ஃபார் மீ ஒன்லி.

லில்லி கோபப்பட்டு நிச்சயமே நடக்காது எப்படி கல்யாணம் நடக்கும் என்று பார்க்கிறேன் என்று சொல்லி கோபமாக படீரேன்று இனைப்பை துண்டித்தாள்.

அதுவரை அமைதியாக பார்த்த மேரி என்ன ஆச்சு வைதேகி யார்கிட்டே இவ்வளவு கோபமா பேசறீங்க என்றாள். லன்ச் டைத்தில சொல்றேன் மேரி. இப்போ அவரோட கொஞ்சம் பேசனும் ப்ளீஸ் இப்போ எதுவும் கேட்காதே என்னை என்றாள். சாரி வைதேகி கோபமா இருக்கீங்களேனு தான் கேட்டேன் என்று சொல்லி நகர்ந்தாள்.

வைதேகி அடுத்த நொடியே தனது அம்மாவுக்கு ஃபோன் செய்தாள். அம்மா ராஜேஷ் என்ன சொன்னான் ஃபோன் பண்ணினா என்று கேட்டாள். இல்லை டீ அவன் ரொம்ப பிஸியா இருக்கானு வினோ தான் ஃபோன் பண்ணி சொன்னா. எதுக்கும் அவனுக்குஇ நீ ஃபோன் பண்ணி கேளேன் என்றாள்.

சரி மா, அப்புறம் அவரோட வீட்டு நம்பர் இருக்கா உன்கிட்டே என்றாள். என்ன டீ அவருக்கு ஃபோன் பண்ண போறீயா என்றாள் அம்மா. ராஜேஷ்கிட்டே பேசினதுக்கு அப்புறம் அவருக்கும் சொல்லனும்ல மா அதான் கேட்டேன் என்றாள்.

இரு வீட்டு நம்பர் வேணுமா இல்லை மாப்பிள்ளையோட ஆபிஸ் நம்பர் வேணுமா என்றாள். அவர் வீட்ல தான் இருப்பார் மா, மூணு நாள் ஏதோ லீவ்ல இருக்கிறதா நேத்திக்கு சொன்னார்.

வீட்டு நம்பரை வாங்கியவள், ராஜேஷ்க்கு ஃபோன் செய்வதற்கு முன்னரே, ராகவ் வீட்டிற்கு ஃபோன் செய்தாள். அங்கு ராகவ்வின் தந்தை தான் மறுமுனையில் எடுத்தார். நான் வைதேகி பேசறேன் என்றவுடன், மிகவும் கரிசனமாக எப்படி மா இருக்கே, அம்மா சவுக்கியமா, தங்கை எப்படி இருக்கா, சித்தி எப்போ வரா, நேத்திக்கு வாங்கின புடவை ரொம்ப நல்ல இருக்கு, உனக்கு மிகவும் அருமையாக இருக்கும் என்று ஏதேதோ பேசினார். வைதேகிக்கோ என்ன செய்வது எப்படி ராக்வ் பற்றிக் கேட்பது என்று யோசிக்க வேறு வழி இல்லாமல், அவர் இருக்கிறாரா என்று கேட்டாள். ராகவ் கிட்டே பேசனுமா சாரி நான் ஒரு மக்கு, உன்கிட்டே இத்தனை நேரம் என்ன ஏதுனு கேட்காமல், உன்னை பேசவே விடாமல் பேசிண்டே இருந்துட்டேன். ஒரு நிமிஷம் இரும்மா, அவனை கூப்பிடறேன் என்றாள்.

ராகவ் வைதேகி ஃபோன்ல வைட் பண்றா என்று அவரி கூறிய அடுத்த நிமிடம் தாயும் மகனும் ஒன்றாக ஃபோன் நோக்கி வந்தார்கள். அம்மாவைப் பார்த்தவுடன், நீ பேசுமா என்றான். ஒரு நிமிஷம் தான் டா என்று சொல்லி அவளிடம் வைதேகி நான் ராகவோட அம்மா பேசறேன் என்றாள். வைதேகியும் ஏதோ பேச வேண்டுமே என்று அவர்களை குசலம் விசாரித்தாள். பிறகு ராகவ் பேச ஆரம்பித்தவுடன் தான் அவளுக்கு கொஞ்சம் நிம்மதுயானது.

என்ன வைதேகி நான் ஃபோன் பண்ணலைனு நீ பண்ணிட்டியா என்று கேட்டான் ராகவ். இல்லை நான் ரொம்ப டென்ஷனா இருக்கேன், அதான் ஃபோன் பண்ணினேன். திரும்பவும் இன்னைக்கு லில்லி ஃபோன் பண்ணினா. அவ நம்பளை ரொம்ப பக்கத்தில இருந்து வேவு பார்க்கிறா என்றாள். என்ன சொல்றே வைதேகி அது எப்படி முடியும் என்றான்.

அவ எனக்கு இன்னைக்கு ஃபோன் பண்ணி நாம ரெண்டு பேரும் புடவை வாங்கினது, பார்க்கில பேசினதுனு எல்லாம் சொல்றா. உண்மைய சொல்லனும்னா எனக்கு கொஞ்சம் பயமா இருக்கு என்றாள். ராகவ்க்கும் உள்ளுக்குள் உதறல் எடுத்தது, ஆனாலும் வைதேகி மேலும் கவலைபடுவாளே என்று நான் தான் பார்த்துக்கிறேன்னு சொன்னேன்ல உனக்கு எதுக்கு மா பயம் என்றான்.

அவள் என்னிடம் நிச்சயம் எப்படி நடக்கும் கல்யாணம் எப்படி நடக்கும்னு மிரட்டறா. பயப்படாமல் என்ன செய்ய சொல்றீங்க?

பயம் தொடரும்……

வைதேகி12

வைதேகி14

வைதேகி12

வாழ்க்கையின் ஓட்டம் எப்படி இருக்கப் போகிறது என்று தெரியாமல் இருவரும் கல்யாண கனவுகளின் பயனத்தில் இருந்தனர்.

கனவுகளில் இருந்து இருவரும் விடுபட்டது வைதேகியின் வீட்டு வாசலில் தான். என்ன அப்படியே இருக்கீங்க வாங்க உள்ளே வைதேகியின் குரல் கேட்டு தான் ராகவ் நிதர்சனத்திற்கே வந்தான். பத்து நிமிஷத்தில எனக்கு பல நூறு கற்பனைகள் வீடு வரைக்கும் வந்ததே தெரியலை.

வைதேகி அந்த புடவையை கொண்டு போய் உன் அம்மா கிட்டே காண்பிச்சுட்டு நான் திரும்ப எடுத்து போகிறேன் என ராகவ் அந்த பையை எடுத்து வர, அவள் வேகமாக வீட்டிற்குள் நுழைந்தாள். அவளைக் கண்டதும் பூரணி என்ன வைதேகி என்ன கலர் புடவை வாங்கினே என்றுக் கேட்டுக் கொண்டே வந்தாள். அம்மா அவரும் வந்து இருக்கிறார் நானத்தோடு சொன்னாள். வாங்க மாப்பிள்ளை என்று உரிமையோடு அழைத்த்தை ரசித்தவாறே ராகவ் உள்ளே நுழைந்தான்.

இந்தாங்கோ உங்க பெண்ணோட நிச்சயதார்த்தப் புடவை, பார்த்து எப்படி இருக்குனு சொல்லுங்கோ என்றான். புடவையை வாங்கி பிரித்துப் பார்த்தாள். மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது, பரவாயில்லையே நல்லா தான் செலக்ட் பண்ணி இருக்கே வைதேகி என பூரணி சொல்ல, அவர் தான் செலக்ட் பண்ணினது.

உங்க பெண்ணோட சாய்ஸ் ரொம்ப காஸ்ட்லி போல இருக்கு என்று அவளை வம்புக்கு இழுக்க நினைத்தான். சாரி சும்மா கிண்டலுக்கு சொன்னேன். அவள் மனசில கற்பனை பண்ணி வச்சுண்டு இருக்கிற காம்பினேஷன் கிடைக்கலை அதனால நானே செலக்ட் பண்ணினேன். அவளுக்கும் பிடித்திருக்கிறது என்று அழுத்தமாக ராகவ் சொன்னதில் பூரணிக்கு மிகவும் சந்தோசம் அதை அழகாக ரசித்தாள்.

தன் வாழ்க்கை போல் வினோதமாக இல்லாமல் தன் மகளுக்கு ஒரு அனுசரனையான கணவன் அமைய போவதில் அவளுக்கு ஆனந்தம். அவளுக்கு தன் மகளின் வாழ்க்கை பற்றி கவலை படவேண்டாம் என்ற எண்ணம் அந்த ஒரு வார்த்தை அழுத்தத்தில் ஒரு நொடியில் கொடுத்திட்ட ராகவ் அந்த நேரத்தில் அவளுக்கு கடவுள் போல தெரிந்தான். மகள்களைப் பெற்றவள் ஆயிற்றே அவளுக்கு அப்படி தான் இருக்கும்.

தனது கணவன் இருந்து இருந்தால் கூட தன் மகள்களை இப்படி வளர்த்து இருக்க முடியுமோ என்னமோ. ஆனால் அவள் தனி மனுஷியாக தன் மகள்களை நன்றாகவே வளர்த்து இருக்கிறாள் என்று மனம் லேசானது.

அம்மா நீ காபி போடறியா இல்லை நான் போடனுமா என்றாள் வைதேகி. ஸாரி மாப்பிள்ளை. ஒரு நிமிஷம் இதோ வந்துடறேன் என்றாள்.

அதே நேரத்தில் பூரணி வைதேகி என்று குரல் கொடுக்க ஒரு நிமிஷம் என்று சொல்லி உள்ளே போனவள் காபியுடன் வந்தாள். இந்தா வைதேகி மாப்பிள்ளைக்கு காபியை நீயே கொண்டு போய் கொடு. அவள் கொஞ்சம் வெட்கத்தோடு தான் காபியுடன் நடந்து வந்தாள்.

என் கையால காபி வேணும்னு சொன்னீங்களே என்று விஷம சிரிப்போடு இந்தாங்க என்றாள் வைதேகி. உன் வீட்ல இருக்கிற தைரியம். இருக்கட்டும் கல்யாணத்துக்கு அப்புறமா இதே சிரிப்போட தா, அப்போ உன்னை கவனிச்சிக்கிறேன் என்று கண்ணடித்தவாறே சொன்னான். இன்னும் நிச்சயமே முடியலை அதுக்குள்ள ரொமன்ஸா என்று அவனை மேலும் சீண்டினாள்.

நானா இல்லை நீயா? எப்படி காபி கொண்டு வந்தேனு ஒரு தடவை யோசிச்சு பாரு, அப்புறம் யாரு ரொமண்டிக்கா இருக்கிறதுனு தெரியும்.

வைதேகி உனக்கு காபி வேண்டாமா என்று பூரணி அங்கு காபியுடன் வர அங்கு சகஜ நிலமைக்கு இருவரும் திரும்பினர்.

டின்னர் சாப்பிட்டுட்டு போகலாமா. ஏதாவது ஸ்பெஷலா அம்மாவை பண்ணச் சொல்லவா, ஃபேஸ் வாஷ் பண்ணிக்கறீங்களா என்று கேள்வி மேல கேள்வி கேட்டாள் வைதேகி.

இல்லை வேண்டாம் வைதேகி எனக்கு உடனே கிளம்பனும். என்னோட அம்மாவும் காத்துண்டு இருப்பா. சாப்பிட வர மாட்டேனு தான் சொன்னேன், இப்போ போய் அம்மாவை தொல்லை பண்ணாம, நான் போய் ஹோட்டலில் சாப்பிட்டு போறேன்.

தன் மகள் ராகவ் மேல் கொண்ட அன்பினை கண்டு ஒரு நிமிஷம் வாயடைத்து போனாள். இந்த பெண் எப்படி இன்னொரு வீட்டில் சென்று குடும்பம் நடத்த போகிறாள் என்று யோசித்தேனா என்று தன்னை தானே கடிந்து கொண்டாள்.

அடை பண்ண போறேன் சாப்பிட்டு போகலாமே மாப்பிள்ளை என்றாள் பூரணி. உங்களுக்கு எதுக்கு சிரமம்னு பார்த்தேன் வேற ஒன்னுமில்லை. இப்போ தான் நான் தனியா இங்க வந்து இருக்கிறேன், வந்தவுடன் இங்கு சாப்பிட்டு போய் நாளைக்கு யாருக்கு எதுவும் மனப் பிரச்சனை வரகூடாதுனு பார்க்கிறேன் என்று உண்மையை சொன்னது வைதேகிக்கு மிகவும் பிடித்தது.

இதை பெரிய விஷயமா மனசுக்கு கஷ்டமா எடுத்துக்காதீங்க. கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் இந்த வீட்டில் உரிமையா, உங்களுக்கு ஒரு பிள்ளையாக வந்து சாப்பிடறேன். மகன் இல்லாத குறையை உங்களுக்கு மகனாக இருந்து சரி செய்கிறேன் என்று சொல்லி அந்த காபியை குடித்தான்.

உங்களுக்கும் ட்ரெஸ் வாங்கனும், நாளைக்கும் நாள் நல்ல இருக்கு, நீங்களே வாங்கிடறீங்களா இல்லை நான் ராஜேஷை வாங்க சொல்லவா என்றாள் பூரணி. அதனால என்ன நான் வாங்கிட்டு வைதேகியிடம் கொடுக்கிறேன். வைதேகியை எனக்கு செலக்ட் பண்ண தரியா என்றான். ஆனா பச்சை கலர் பேண்டும், பிங்க் கலர் சட்டையும் கேட்டுடாதே ப்ளீஸ் என்று சொல்லி சரி நான் கிளம்பறேன் நேரமாச்சு என்றான்.

அதே நேரம் அங்கு டெலிபோன் அழைக்க பூரணி எழுந்து அதை எடுக்க போனாள்.

ரொம்ப ஓவரா தான் இருக்கு உங்களோட கிண்டல். எனக்கு என்ன கலர் பேண்ட் வாங்கனும், என்ன கலர் சர்ட் வாங்கனும்னு தெரியாதா என்று அப்பாவி போல கேட்டாள் வைதேகி.

பூரணிக்கு அவள் தங்கை தான் நாளை வருவதாக சொல்ல அழைத்தாள்.

சரி நாழியாச்சு நான் கிளம்பறேன். வைதேகி அந்த புடவையை எடுத்து தா உன்னோட அளவு ப்ளவுஸையும் சேர்த்து கொடு என்றாள். அவள் அந்த பையை எடுத்தவுடன் நாசுக்காக அவன் நகர்ந்தான். அதை தருவதற்காக அவள் அவனை பின் தொடர்ந்தாள் வைதேகி. வைதேகி அவன் கார் வரைச் சென்று அவனிடம் அந்த பையை கொடுத்தாள். அவனை வழி அனுப்ப மனசில்லாமல் தான் Bye பார்த்து போங்கோ, போனதும் எனக்கு ஒரு ஃபோன் பண்ணிடுங்கோ, நேரா ரோட்டை பார்த்து நிதானமா வண்டி விடுங்கோ உதட்டினைக் கடித்தவாறே அவள் சொன்னாள். சரி பை என்று சொன்னவன், ஹே வைதேகி ஒரு நிமிஷம் என்று கூப்பிட்டு, வைதேகி ஐ லவ் யூ என்று சொல்லி அவள் முகத்தில் வந்த வெட்கத்தையும் அவளது அன்பினையும் ரசித்தவாரே காரை கிளப்பினான்.

அவன் கிளம்பி போய் ஒரு 15 நொடி வரை வைதேகி அப்படியே சிலையாக மாறி போனாள். ரோட்டின் கார்னர் போய் அவளுக்கு கைஅசைத்து அவள் கண்களில் இருந்து கார் மறைந்தும் போனது.

பூரணி மகள் வானத்தில் பறப்பது கண்டு சந்தோசபட்டாலும், அவளை இப்படியே விடக்கூடாது என்று, வைதேகி என்னம்மா அப்படியே ராகவ்வோட இப்பவே போகனும்னு மனசு சொல்றதா என்றாள்.

அதேல்லாம் ஒன்னுமில்லை போம்மா என்று வேகமாக வீட்டிற்குள் ஓடினாள். என்னம்மா ஒரே கேளியும் கிண்டலுமா இருக்கு. ஏன் இவ்வளவு நேரம் உன்னோட காம்பினேஷன் நிறைய கடைக்கு போய் நீ தேடினீங்களா??  இல்லை மா ஒரே கடைக்கு தான் போனோம், வேற கடைக்கு போய் தேடலாம்னு கூட எனக்கு தோனலை என வைதேகி கூறினாள். கொஞ்சம் நேரம் எல்லா ரேஞ்ச் சாரீஸ்லையும் அந்தக் காம்பினேஷன் தேடினேன். எதுலையும் கிடைக்கலை என்றாள்.

அப்புறம் அவரே இந்த கலர் செலக்ட் பண்ணி இதுவும் உனக்கு நல்ல இருக்கும்னு சொன்னதும் நானும் சரி சொல்லிட்டேன். அதுக்கு அப்புறம் ஒரு பார்க்ல கொஞ்ச நேரம் பேசறதுக்காக இருந்தோம்.

கொஞ்ச நேரம் பேசிண்டு இருந்தோம்,  then கிளம்பி வந்தோம். நான் தான் ஹோட்டல் போக வேண்டாம் என்று சொல்லிட்டேன். பாவம் இப்போ தனியா போய் சாப்பிட போறார் என்று வருந்தினாள். அடடா என்ன கரிசனம் என்று மகளை நோக்கிக் கூறவும். அம்மா மடி மீது முகத்தை மறைத்தாள். இன்னும் எத்தனை நாள் என் மடியில் முகம் புதைப்பாய் வைதேகி என்று கேட்கவும், தன் தாயை பிரிய வேண்டி இருக்குமே என்ற பயம் அவளுக்குள் திரும்பவும் வந்தது.

அம்மாவை விட்டு விட்டு எப்படி இருப்பேன் என்று எதுவும் வைதேகி யோசிக்கும் முன்னரே ராகவ் அவள் மனதில் முழுமையாக குடிக் கொண்டான்.

அம்மா எனக்கு பெரிய கவலையே, நீ இல்லாமல் எப்படி இருப்பேன் என்று அவளை கட்டிக் கொண்டு அழத் தொடங்கினாள். ஹே அசடே இது என்ன வைதேகி போய் நிச்சயதார்தத்திற்கு புடவை வாங்கிண்டு வந்துட்டு என்ன இது அசடு மாதிரி அபசகுணமா அழரியே. உனக்கே இது நல்லா இருக்கா. இது எல்லா பொண்களோட வாழ்க்கையிலும் நடக்கிறது தானே, அதுக்கு என்ன பெரிய விசனம் என்றாள்.

அது கால போக்கில் மாறிடும் டீ கொழந்தே என்றாள். இந்த கொழந்தேக்கு இப்போ எதுக்கு மா கல்யாணம் என்றாள். இந்த கொழந்தே கல்யாணம் ஆகி ஒரு கொழந்தையோட வந்தாலும் கூட எனக்கு நீ கொழந்தை தான் டீ என்று மகளை கண்களை துடைத்தவாறே கட்டிக் கொண்டாள்.

அம்மா எனக்கு ஒரே ஒரு அடை கொடு, நான் சாப்பிட்டு படுக்க போகிறேன் என்றாள். வைதேகி மாப்பிள்ளையை ஃபோன் பண்ணச் சொன்னியா என்றாள், சொன்னேன், அவர் போய் சேர இன்னும் கொஞ்சம் நேரமாகும்னு நினைக்கிறேன் என்றாள்.

சரி வா நான் அடை வார்த்து தரேன் நீ சாப்பிட்டு ரெஸ்ட் எடு. இப்படி சாப்பிட்டா உடம்பு வைட் போடும் டீ. கொஞ்சாமா சாப்பிட்டாலும் நேரா நேரத்திற்கு சாப்பிடனும். வைதேகி எனக்கு ஒரு நாள் நீ சமைத்து போடனுமே எப்போ போட போறே, இங்க இருந்து போறதுக்கு முன்னாடி போடறியா இல்லை உன் கைவண்ணம் காண நான் ராகவ் வீட்டிற்கு வரனுமா?

என்னம்மா இப்படி கேட்கிறே, எனக்கு என்ன தெரியும், என்னை நீ இதுவரை சமைக்க விட்டதே இல்லையே என்றாள். சமையல் ஒன்னும் பெரிய விஷய்ம் இல்லைடீ, ரொம்ப சிம்பிள். எல்லாம் ரெடியா இருந்தா 30 நிமிஷம் போதும் என்றாள். சரி அதுக்கு என்ன நாளைலேந்து நான் சமைக்க வரேன் அவ்வளவு தானே என்றாள் வைதேகி. தன் அம்மா தன்னை சீக்கிரமாகச் சமையல் கற்றுக் கொள் என்று சொன்னதை அவளும் ஆமோதித்தாள்.

வைதேகி11  

வைதேகி13

அ, ஆ, அம்மா!உனக்காக ஒரு கவிதை ! ! !

அம்மா!

என்றாலே அம்மா தான்,

முதல் சொன்னால் போதாது,

யுள் வரைச்  சொல்ல வேண்டும் என்று,

றைவனுக்கு,

மெயில் அனுப்ப வேண்டும்,

ண்மையான மகளாய்,

ர் மெச்சும்படி உன்னுடன் நான்,

னக்காக நீ இருக்க,

ணியாய் என்னுடன் வா,

யமில்லாமல் உழைத்திடுவேன்,

ய்வின்றி உற்சாகமாய்

களைப்பின்றி டிடுவேன் அம்மா

உனக்காக ஒரு கவிதை ! ! !

அமுது என்றால் அம்மா
ஆற்றல் தருபவள் அம்மா
இரக்கத்தை உறைத்தவள் அம்மா
ஈந்து மகிழ்ந்தவள் அம்மா
உயிரைக் காப்பவள் அம்மா
ஊழ்வினை தடுத்தவள் அம்மா
என்னை ஈன்றவளே அம்மா
ஏணியாய் இருப்பவளே அம்மா
ஐயம் நீக்கியவளே அம்மா
ஒற்றுமை ஜெபித்தவள் அம்மா
ஓய்வின்றி உழைத்தவளே அம்மா
ஒளடதமாகியவளே அம்மா
எஃகின் உறுதியாய் நீ வேண்டும் என் இறுதி வரை அம்மா