Archives

அம்மா

அம்மா

என் அம்மா என் செல்லம்மா
உன்னை போல் ஓர் உயிர் எனக்கு
என்றும் வேண்டுமம்மா…

என் கண்ணம்மா
நீ என் கண் அம்மா
என் பார்வைக்குள்
உன் பாச மழை ஊற்றம்மா…

கரும்பம்மா
உன் கனிவு தேனானா சுவையம்மா
அதில் எறும்பாக என் பணிகள் நூறம்மா…

அன்பு அம்மா
உன் அன்பல்லாம் அசல் அம்மா
போலி இல்லா
உன் புன்னகையில்
என்றும் என் பயணம் அம்மா…

அம்மம்மா உன் சமையல் எல்லாம்
அமுதம்மா
உன் விரல் பட்டால்
வைக்கோலும் ருசியம்மா…

வேறு என்னம்மா
உன்னோடு என்றும் நானம்மா
நம்மோடு எப்போதும் இதே பந்தம் அம்மா…

Advertisements

நான் பெறாத செல்வமே

என் முன் தோன்றிய

மழலை முத்தே

தேடுகிறேன்  நீ எங்கே

தொலைத்தால் தேடிடலாம்

என் கண்ணே உன்னுள்

என்னை தொலைத்ததால்

தேடுகிறேன்  நீ எங்கே

நான் தேடும் முன்

என் கண்முன்னே வந்த

என் தேன் கனியமுதே,

தேடுகிறேன்  நீ எங்கே

நான் தரும் முன்பே

உன்னுள் வந்த பாசம்

எந்தன் நேசமே

தேடுகிறேன்  நீ எங்கே

வந்து விடு கண்மணியே

தந்துவிடு என் உயிரான

உன் அன்பினை

தேடுகிறேன்  நீ எங்கே

mazhalai

ப்ரியமானவளே

பொன்மகள் இவள் 
என்னை கொஞ்சிடும் போது
முழு மதியது அவள் முகத்தினில் கண்டு 
என் மதியது செயல் இழக்கும்,
உடல் முழுவதும் வண்ணத்து பூசிகள் சிறகடிக்கும். 
 
பொதுவாக தங்கமே செல்லமே என்று
மகள்களை அன்னையர் கொஞ்சிடுவர் 
மகளவள் தங்கமே என்று சொல்லும் நொடியில்
நான் நெருப்பில்லாமல் நீரினில் உருகுகிறேன் 
மங்கையவள் கொஞ்சும் நேரம் 
மழலையாகவே  மாறிவிடுகிறேன்  
 
ஆறாத கோபம் கொண்டாலும் 
தங்கம் கோபமா என்று அவள் கேட்டிடும் போது 
சூரியனை கண்ட பனி போல
என் கோபங்கள் ஓடி ஒளிந்து கொள்ளும்
அவளது ஏற்றத்தில் மட்டுமே
எனது அக்கறை யாவும் என்று உணர்ந்ததினால்
தனது சீற்றத்தை எனக்கு
சீதனமாக கொடுத்திட்டால்
மகளுக்கு மதம் பிடிக்கும்
ஆனால் மதம் பிடிக்காது
மதம் அது பிரச்சனை ஆனால்
மதம் அதை உனக்காக தூக்கி எறிவேன்
நீ நானாகவும் நான் நீயாகவும் இருக்கும் போது
அன்பு நிலையாக இருக்குமேயானால்
இந்த இந்துவின் இதயத்தில் இஸ்லாம் குடியிருக்கும்
எல்லா மதமும் சம்மதம் ஆகும் என் உயிரே
பாவை அவள் பேனாவை கையில் எடுத்தால்
எழுதும் பாக்கள் அத்துனையும் அவள் அன்னை எனக்காகவே
இதயமது அவளுக்காக துடிக்க மறந்தாலும் எனக்காக துடித்துக் கொண்டே இருக்கும் நான் இறந்த பிறகும் என்பதில் சிறிதும் ஐயம் இல்லை
motherhood

Love of my life

என் கண்ணே,
களங்கமில்லாத கனி அமுதே
தித்திக்கும் கற்கண்டே
திகட்டாத தேனமுதே
mom-daughter-2
தவமாய் தவமிருந்தும்
தளராமல்தான் சுமந்தும்
பெற்றெடுத்தாலும் கிடைக்காத
பூங்கரும்பே
என் பொன்னரும்பே,
என்ன தவம் நான் செய்தேன்
உன்னை நான் பெறவே
அன்னை என்ற
பாக்கியத்தை அருளிடவே
ஆனந்தம் நான் அடைந்திடவே
அவனியில் நீ அவதரிதையோ
உன் சிரிப்பில் நான் மயங்க
என்  சிரிப்பில் நீ மயங்க
உன் அணைப்பில் நான் மயங்க
என் அணைப்பில் நீ மயங்க
கோவங்கள் தாபங்கள் விலகி ஓட
சோகங்களும் உன் சிரிப்பினில் சிதறி ஓட
போராட்ட வாழ்க்கையும்
பொக்கிஷமாக மாறியது
தங்கமே உன் வரவால்
புண்ணான மனமும்
புன்னகையனதடா
வாழ்கை வசந்தமானது
பொன்மகள் உன் வருகையால்
புதிராக இருந்த என் வாழ்வில்
புதையலாக வந்தவளே
புதையலாக நீ இல்லாதிருந்தால்
புலம்பலே என் வாழ்க்கையடா
வறண்ட பாலைவனத்தில்
வளமாக்கும் மழை நீராய்
என் வாழ்வை வளமாக்கும்
அன்பு மகளாய் வந்தவளே
நீ எந்த வயிற்றில்
பிறந்திருந்தாலும்
உன்னால் வரும் பெருமையும் சிறுமையும்
அனைத்தும் எனக்கே சொந்தமடா
உறவாக இல்லை நீ
எந்தன் உயிராக இருப்பவளே
என் உயிரே நீ இல்லாமல்
என் வாழ்க்கை இல்லையடா

மங்கையின் துணிவு

CONFIDDENT WOMAN

என் வாழ்க்கையின்

வசந்தமென வர விரும்பினேன்

உன்னை, அவஸ்தைகள்

படபோகிறாய் என்று வேறு திசை

நோக்கிச் சென்றதனால்

பேதை இவள்  வாழ்வுதனை

முடித்துக் கொள்வாளோ??

இல்லையடா நான் வாழ்ந்து

அன்பாலே உலகை வெல்வேன்

அதன் மூலம்

என்னுள் இருக்கும்

உன்னை கொன்றுவிடுவேன் …!!!

என் வாழ்க்கை

கல்லும் முள்ளும்

இல்லாத பாதை

அல்லவே

அழகிய பாதையாக நீதான்

வரவேண்டும் என்று இருந்தேன்

இடையே இதுவல்ல

என் பாதை என்று

திசை மாறிட

எப்படி இரும்பாய் இருகிறாய் நீ ??

வேதனை என்னவென்று

விலங்கிடுமுன் வேள்வியாய்

பிறந்தவள் நானாடா !

உன்னை காதலித்த பின்

புரிந்து கொண்டேன்

எனது தவறு என்னவென்று

எந்தன் காதலது

கருமேகம் அல்லவே

நீ சென்றதும்

காற்றினில் கலைந்து போக !

இதயத்தில் எழுதியதில்லை

செதுக்கியது,

காலங்கள் பல ஆனாலும்

காதல் அழிவதில்லை

அழிவு என்பது

காதலர்களுக்கு மட்டுமே

உடலும் உயிரும் அழியலாம்

உணர்வுகள் அழிவதில்லை ! ! !

பிள்ளை நிலா இரண்டும் வெள்ளை நிலா

காரணமின்றி இன்று எனக்குள் மரண பயம் வருவதேன்

மரணத்தில் ஓய்வு பெறுகிறோம் என்கின்ற எண்ணம் நான் ஜனித்தது முதல் நேற்று வரை உண்டு. எந்த நேரத்திலும் மரணம் என்னை மணந்தால் சந்தோசம் என்றே  கூறித் திரிந்தேன.

 எங்கோ அலைந்து பாய்ந்து திரியும் நதி கடலை அடைந்ததும் ஓய்வு பெறுவது போல இரண்டு நதிகளின் சங்கமத்தில் கொஞ்சம் அதிர்ந்து இருக்கிறேன். ஆயினும் இந்த் நதிகளிடன் இத்தனை நாளை எங்கிருந்தாய் என்றே கேட்கிறேன்…… உங்கள் சங்கமத்திற்காக இந்த கடல் காத்திருந்ததோ????

 எங்கோ பிறந்து, எங்கோ வளர்ந்து நான் காணாத் துயரங்களை கண்டவர்கள் என்னைக் கண்டவுடன் என்னுள் ஒய்வு கொள்வது கனவா?இல்லை நிஜமா???

 ஒருவராக இருந்தால் நிஜம் என்று எனக்கு நானே சொல்லி ஆறுதல் தந்து இருப்பேன்.

இருவரின் அன்பினில் திக்குமுக்காடி போகிறேனே… அப்போதும் விளங்க முடியாமல் எனக்குளிருக்கும் தவிப்பு அவர்களிடமும் உள்ளதே

 அந்த தவிப்புக்கு அர்த்தம் என்ன??  எப்படி இரு இதயமும் ஒரே விதமாய் எனக்காக??

 எனக்கு மரணத்தை வா என்று என் இருகரம் கூப்பி அழைத்திட மனம் துடிக்கிறது, ஆனாலும் மரணத்தை அனைக்க என்னுள் ஒரு புதுவித பயம் வருகிறதே…. எனக்காக வாழ்ந்த வாழ்க்கை எப்போது முடிந்தாலும் சுகமே, ஆனால் இப்போது இந்த் இரு நிலவுகளின் பெயரால் அன்றோ வாழ்கிறேன்.

இரு நிலவுகளுடன் நான்

இரு நிலவுகளுடன் நான்

அவள் சொன்னது போல்  என்னை காணும் அந்த தருணம் வரை எனக்கான உயிர் இருக்க வேண்டும்… அவளைக் கண்டு என் கண்கள் சிரிக்க வேண்டும். அவள் கூறிய அனைத்தும் என்னுடன் அவள் விளையாட வேண்டும்…

ஒரு வருடம் இல்லை என் ஆயுள் முழுவதும் வேண்டும் இவர்களது அன்பு, ஆயினும் ஒரு நாள், ஒரு முறைக் கண்ட பின் என் உயிர் பிரிந்தால் என்னைப் போன்று ஒரு பாக்கியசாலி இந்த உலகினில் யாரும் இல்லை என்று பெருமிதத்தோடு சொல்லுவேன் – நான் எனது பிறவியின் பயன் அடைந்தேன் என்று…….

அன்பிற்கு நான் அடிமையா?

அனுபவம் இல்லாத சிறியவன் நீ, ஆயினும் அன்பு அதிகம் உள்ளவன். ஆனாலும் உன் வார்த்தைகளில் உள்ள உரிமையை அறிவேன். என் மீது கொண்ட அன்பினால் நீ அதனை சொன்னாய்…

அக்கா அன்பிற்கு அடிமையாகி விட்டீர்கள், உங்கள் ரணம் ஆறவேண்டும். இந்த அன்பெனும் வட்டத்திலிருந்து வெளியில் வாருங்கள். உங்களை காணுங்கள் சகோதரி என்றான் என்னுடன் பிறவா சகோதரன்.

அன்பிற்கு அடிமையாகக் கூடாது என்றால் எதற்கு தான் அடிமையாகலாம் என் அன்புச் சகோதரனே?

ஆண்டவன் நடத்தும் நாடகத்தில் நீயும், நானும் ஒன்று. அந்த இறைவன் கொடுத்த என் வாழ்க்கை அனுபவத்தில் நந்தவனமும் உண்டு, நொந்த மனமும் உண்டு.

நான் படித்த சோகத்தினையும் நந்தவனமாக மாற்ற அந்த இறைவனால் மட்டுமே முடியும்.

ஆளத் துடிக்கும் மனசுகள் தான் இன்று அதிகம். அமைதியாக ஆனந்தமாக, அன்பை சுமக்கும், உயிர்கள மிகக் குறைவு அதனையும் வேண்டாம் என்கிறான் என் சகோதரன்?

எங்கும் வஞ்சம், எதிலும் வஞ்சகம், அரை டன் அன்பையும், ஒரு பை நிறைய பண்பையும் பரணில் போட்டு விட்டு,பணத்தையும், பகட்டையும், பண்பாடு கெட்ட மனதோடு என்னை போகச் சொல்லுகிறாயா?

அன்போடும், பண்போடும், நம்மைச் சார்ந்தவர் மீது அக்கறையோடும் இருந்தால் எங்களுக்கு புனிதப் பட்டப் பெயர்கள் – லூஸு, வாழத்தெரியாதவர், பைத்தியக்காரர்கள்.

மிருகமாகவே வாழுங்கள், அடுத்தவரின் பசி அறியாது அடுத்தவரின் வலி அறியாது, அடுத்தவரின் துன்பமறியாது, அடுத்தவரின் இன்பத்தினையும் கொலைவெறியுடன் தான் காண்போம்.

வாழ்க்கை என்பது, சுயநலம் என்ற சிறிய வட்டத்துக்குள் மட்டும் சிதைந்து போவது தான் என்பது இன்றைய நிலை. அடுத்தவர்கள் காலை வாரி விடவும் அவர் சுதாரிக்கும் முன்னே சுகம் காணவும் கற்றவர்களே, பெரும் வேதனைகளையும் சுமக்கும் சிலுவைகளாக நீங்கள் மாறவேண்டாம், அதனை மறக்க கைகொடுக்கும் (உத்தமர்களாக வேண்டாம்), நல்ல உள்ளமாக இருத்தல் கூடாதா?

மனித மனங்களை அறுத்து சுவைக்க பழகிக் கொண்டதால் நாமும் மிருகமும் ஒன்றே.

காலையில் கற்பழிப்பு, மாலையில் கருச்சிதைவு என்று வேகமாக முன்னேறிக் கொண்டிருக்கும் இன்றைய இளைஞர்களே, கொஞ்சம் உங்கள் வேகத்தினை குறைத்திடுங்கள் இல்லையேல், மிருகம் போல நம்மை நாமே அடித்துக் கொல்லும் காலம் வெகு தொலைவில் இல்லை.

எதற்கும் அடிமை ஆகாமல் மனிதன் இருக்க முடியும், ஆனால் அன்பிற்கும் அடிமை இல்லை என்றால் அவன் பெயர் என்ன என்று எனக்கு தெரியவில்லை.

முயற்சித்தால் மூடனாக நான் மாறலாம், ஆனால் நல்ல இதயத்துடன் இன்பமாக இறக்க விரும்புகிறேன், இதயமற்ற அரக்கியாக அல்லவே.

உலகத்தில் மிகவும் தேவையான ஒன்று பணமோ, பொருளோ இல்லை, மனித நேயம், அது இருந்தால் போது மற்ற அனைத்தும் மனிதன் வசமாகும் எனபதில் எனக்கு ஐயமில்லை.

அற்பப் பிறவிகள் தரும் சோதனைகளை சோகங்களாக கொள்ளாமல், சாதனைகளாக எண்ணுவேன், எத்துனை பேர் காயப் படுத்தினாலும் வீழ மாட்டேன், வீழ்ந்தாலும் அன்பு என்ற விதையாகவே வீழ்வேன், விருட்சமாவேன் என்ற நம்பிக்கையில்.

அன்பென்ற ஆயுதம் கொண்டு வெல்ல முடியாவிடில் அந்த ஆயூதத்தால் மடிவது மகிழ்ச்சி ! !

இப்போதும் உனது அன்புக்கு அடிமையாகியே இதனை பதிவிடுகிறேன். முடிந்தால் இதுவும் வேண்டாம் என்று சொல்லேன்.

(It’s all about love again, I will translate this shortly)