Archive | June 3, 2017

மௌனத்தினால் பேசிடவும்

எனக்குள் வாழும் நீ
என்னை பிரிந்து
எப்படி இருக்கிறாய்
என்று நினைத்தே
என் சிந்தை கலங்குகிறதடி
உள்ளத்தில் மறையாது
உணர்வில் சிறிதும் பிரியாது
மௌனங்களிலும்
என்னுடன் பேசுகிறாய்

ஆம் தனிமையில் நான்
என்னுள்ளே நீ
என்னுடன் பேசுகிறாய்
விழிகள் கலங்குகிறது
விழி நீர் வழிய
உன்னை பிரிந்து
உன்னுடன் பேசுவது
கொடுமை
கண்ணீரைத் துடைத்து
காந்தப்புன்னகை வரவழைத்து
சிரிக்கிறேன் சிந்திக்கிறேன்
மனதிற்குள் பேசிட கூடாது
என உறுதி செய்கிறேன்
அந்த நொடியிலும்
உன்னுடன் பேசுகிறேன்
அடுத்த நொடியிலும்
பேசிகிறேன்
வார்த்தைகள் இன்றி
பேசிடவும்
வசனம் இன்றி
பேசிடவும்
வாய் அசைக்காமல்
பேசிடவும் பழகிவிட்டேன்
மௌனத்தினால் பேசிடவும்
அறிந்து கொண்டேன்
வார்த்தைகள் இன்றி
ஊமையானது என் இதயம்
கண்ணீரின் பசியோ
என கண்களுக்கு
முத்துக்களை தொலைத்து
கண்ணீரில் முழ்கிவிட்டேன்
முழுகாமல் நான் எடுத்த
முத்தே என்று மீண்டும்
ஒரு கூக்குரல்
ஓலமிடுகிறது நெஞ்சுக்குள்ளே
உன்னை நான்
எப்போது பிரிந்தேன்?
சேர்ந்தால் தானே
பிரிவதற்கு என்று
நான் நினைக்கும் வேளையில்
நமக்குள்ளே பிரிவென்பது
என்றும் கிடையாது என்று
காற்றாக வந்து
காதில் கதைக்கிறாய்
எங்கே அவள் என்று
எத்தனிக்கும் முன்
கண் மறைகிறாய்
இதயத்தின் ஏக்கங்கள்
ஏமாற்றம் கொள்ள
உன்னோடு பேசிய
அந்த நினைவுகளை
அசை போடுகிறேன்

Advertisements