Archive | June 2017

ஆயிரம் உறவுகள்

என் கண்களுக்கு முன்னே
ஆயிரம் உறவுகள்
இருந்தாலும் அனுதினமும்
எந்தன் கண்கள்
உன்னையே தேடும்
உன்னை மட்டுமே தேடும்
எனக்கான உன்னை
இழந்தபின்னும்
என்னை இழந்தும்
உன்னை இழக்க
மனமில்லாமல் தேடுகிறேன்
தொலைந்த பொருள்
கிடைத்துவிடும்
உடைந்த உறவு
நினைவுகளில் மட்டுமே
தொடர்ந்து வரும்
என்று தெரியாமல்
இழந்தாலும் இறப்பேன்
இறந்தாலும் இழக்காமல்
இருப்பது ஒன்று
உன் நினைவுகள்
தொட்டு விடாதே
கத்தி விடாதே
எழுந்து விடுவேன்
உன் கண்ணீரைத்
துடைக்க

Advertisements

மௌனத்தினால் பேசிடவும்

எனக்குள் வாழும் நீ
என்னை பிரிந்து
எப்படி இருக்கிறாய்
என்று நினைத்தே
என் சிந்தை கலங்குகிறதடி
உள்ளத்தில் மறையாது
உணர்வில் சிறிதும் பிரியாது
மௌனங்களிலும்
என்னுடன் பேசுகிறாய்

ஆம் தனிமையில் நான்
என்னுள்ளே நீ
என்னுடன் பேசுகிறாய்
விழிகள் கலங்குகிறது
விழி நீர் வழிய
உன்னை பிரிந்து
உன்னுடன் பேசுவது
கொடுமை
கண்ணீரைத் துடைத்து
காந்தப்புன்னகை வரவழைத்து
சிரிக்கிறேன் சிந்திக்கிறேன்
மனதிற்குள் பேசிட கூடாது
என உறுதி செய்கிறேன்
அந்த நொடியிலும்
உன்னுடன் பேசுகிறேன்
அடுத்த நொடியிலும்
பேசிகிறேன்
வார்த்தைகள் இன்றி
பேசிடவும்
வசனம் இன்றி
பேசிடவும்
வாய் அசைக்காமல்
பேசிடவும் பழகிவிட்டேன்
மௌனத்தினால் பேசிடவும்
அறிந்து கொண்டேன்
வார்த்தைகள் இன்றி
ஊமையானது என் இதயம்
கண்ணீரின் பசியோ
என கண்களுக்கு
முத்துக்களை தொலைத்து
கண்ணீரில் முழ்கிவிட்டேன்
முழுகாமல் நான் எடுத்த
முத்தே என்று மீண்டும்
ஒரு கூக்குரல்
ஓலமிடுகிறது நெஞ்சுக்குள்ளே
உன்னை நான்
எப்போது பிரிந்தேன்?
சேர்ந்தால் தானே
பிரிவதற்கு என்று
நான் நினைக்கும் வேளையில்
நமக்குள்ளே பிரிவென்பது
என்றும் கிடையாது என்று
காற்றாக வந்து
காதில் கதைக்கிறாய்
எங்கே அவள் என்று
எத்தனிக்கும் முன்
கண் மறைகிறாய்
இதயத்தின் ஏக்கங்கள்
ஏமாற்றம் கொள்ள
உன்னோடு பேசிய
அந்த நினைவுகளை
அசை போடுகிறேன்

தேவதையாக வந்தாய்

அன்பு மகளே!
தேவதையாக வந்தாய்!
தேனாய் இனித்தாய்!
பாசம் தந்தாய்
நேசத்தை ஊற்றினாய்
பரிவை வளர்த்தாய்
அன்பிற்கு அடையாமாக
அடைமொழியானாய்
உந்தன் பெயரைச்
சொன்னாலே உதடுகளில்
புன்னகை பூத்திடுது

சேயாகப் பிறந்தாயே எந்தன்
தாயாக வளர்ந்தாயே
உனக்கு சேவகம் செய்திடவே
யாசகம் செய்தேனோ
உன் தேவை யாவும்
நிறைவேற்றிடும் சேவகியாகவே
மாறிட தவமதனை செய்தேனோ

உன் கண் அசைவில்
கட்டளை இடு
என் சிரம்
அடிபணியும் என் செல்லம்
இவள் பாதங்களில்

அன்பு கட்டளைகளுக்கு
அந்த விண்மின்களும் தரை இறங்கும்
உந்தன் பாசம் சுவைத்திடவே

நீ வாடி நின்றால்
உள்ளம் தான் தாங்காதே!
நீ ஓடி வந்தது
அணைத்திட்டால் எந்தன்
இன்பம் என்றும் விலகாதே !

நீ கோபம் கொண்டு
முகத்தை திருப்பிக் கொண்டால்
என்ன செய்வேன் என் மகளே
உன்னைச் சிரிக்க வைக்க
முழு முட்டாளாக ஆவேனே!

காலமெல்லாம் நீ சிரிக்க
அதைக் கண்டு நான் ரசிக்கவும்
கண்ணீரை நான் மறைத்து
உன்னோடு சிரிப்பேனே!

பறவைகள் போலே
நீயும் சிறகடித்து பறந்திடு!
அந்த நிலவினைப் போலே
நீயும் புன்னகையில் ஒளி வீசிடு!

நீ காட்டும் அன்பிற்கும்
விண்ணிற்கும் இல்லையே எல்லை !
எந்த பிறவியில் ஏது பணி செய்து
இந்த ஜென்ம பந்தத்தின்
கடனை நானும் தீர்ப்பேனோ?
உலகம் உறவாக கொண்டேன்
இன்று உலகமே நீ என்று வந்தேன்
உணராத அன்பை உணர்ந்தேனே
உனக்குள்ளே எனக்காக
என் தேனே செந்தேனே
என் உயிர் நீ தானே
உறவானாய் உயிரானாய்
உறவுக்கு உயிரானாய்
என் உயிரே எனக்குள்ளே
எந்நாளும்

உனக்குள் வாழும்
என்னை என் உயிர்
இந்த உடல் பிரிந்தாலும்
நான் வாழ்வது நிச்சயம்