ப்ரியமானவளே

பொன்மகள் இவள் 
என்னை கொஞ்சிடும் போது
முழு மதியது அவள் முகத்தினில் கண்டு 
என் மதியது செயல் இழக்கும்,
உடல் முழுவதும் வண்ணத்து பூசிகள் சிறகடிக்கும். 
 
பொதுவாக தங்கமே செல்லமே என்று
மகள்களை அன்னையர் கொஞ்சிடுவர் 
மகளவள் தங்கமே என்று சொல்லும் நொடியில்
நான் நெருப்பில்லாமல் நீரினில் உருகுகிறேன் 
மங்கையவள் கொஞ்சும் நேரம் 
மழலையாகவே  மாறிவிடுகிறேன்  
 
ஆறாத கோபம் கொண்டாலும் 
தங்கம் கோபமா என்று அவள் கேட்டிடும் போது 
சூரியனை கண்ட பனி போல
என் கோபங்கள் ஓடி ஒளிந்து கொள்ளும்
அவளது ஏற்றத்தில் மட்டுமே
எனது அக்கறை யாவும் என்று உணர்ந்ததினால்
தனது சீற்றத்தை எனக்கு
சீதனமாக கொடுத்திட்டால்
மகளுக்கு மதம் பிடிக்கும்
ஆனால் மதம் பிடிக்காது
மதம் அது பிரச்சனை ஆனால்
மதம் அதை உனக்காக தூக்கி எறிவேன்
நீ நானாகவும் நான் நீயாகவும் இருக்கும் போது
அன்பு நிலையாக இருக்குமேயானால்
இந்த இந்துவின் இதயத்தில் இஸ்லாம் குடியிருக்கும்
எல்லா மதமும் சம்மதம் ஆகும் என் உயிரே
பாவை அவள் பேனாவை கையில் எடுத்தால்
எழுதும் பாக்கள் அத்துனையும் அவள் அன்னை எனக்காகவே
இதயமது அவளுக்காக துடிக்க மறந்தாலும் எனக்காக துடித்துக் கொண்டே இருக்கும் நான் இறந்த பிறகும் என்பதில் சிறிதும் ஐயம் இல்லை
motherhood

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s