உனக்காக மட்டும்

motherhood-1

என் ஆழ்மனதில் புதைத்து

வைத்த அத்தனை ஏக்கத்திற்கும்

என் அன்பிற்கு மொத்தமாய் 

சொந்தமானவளே

எனக்கே தெரியாமல் 

ஏக்கங்களுடனும் 

பல கனவுகளுடனும் 

காத்திருக்கிறேன்
என் கருப்பையை மூடிவைத்து 

கடவுளின் முன்னால் 

கையேந்தவில்லை 

மனமுருகவில்லை

பிரார்த்தனை இல்லை 

என் மகள் உன் மகன் என்று 

பிரித்து பார்த்ததும் இல்லை 

அனைவரும் சமம் எனவே இருந்தேன் 

 motherhood-4

என்னை ஆட்டிவைக்கும் 

அதிகாரம் எடுத்தவளே 

உன் அன்பினில் உருகிடவே

உனக்குள் உறைந்திடவே 

என் உயிருக்குள் கலந்திட்டவளே  

உன் அன்னையாக நான் இருந்திடவே
என் கருவறைக்குள் அடிஎடுத்து
வைத்திடத்தான் நீ ஓடிவா

என் அன்பு செல்வமே!!! 

வயிற்றினில் சுமப்பது வலியா?

இதயத்தின் சுமப்பது வலியா? 

எனது கேள்விகள் என்னையே கொல்கிறது.

என்னருகே நீ இருந்தால்

உன்னருகே நான் இருந்தால் 

அதுவும் இதுவும் எதுவும் சுமை அல்ல 

தொடும் தூரம் நீ இருந்தால் 

அனைத்தும் சுகமாகும்.

கண்ணுக்குள் நீ இருந்தாலும் 

கண்களுக்கு அருகினில் நீ இல்லை

அனைக்கும் ஆசை இருந்தும் 

கைகளுக்கு நீ எட்டுவது இல்லை 

View More: http://sparklingfootsteps.pass.us/nikki-maternityfamily

முத்தமிட நான் நினைக்க 

முத்தம் ஒன்றை நீ கொடுக்க 

அந்த செவ்விதழ் சத்தம் 

ஒன்றை மட்டுமே பரிசாக

செவி வழி கொடுக்க சொர்க்கம்  

எனவே நான் நினைப்பேன்

அந்த சத்தத்தை – உன்

இதழ் எச்சில் என்னவென்று

நான் அறியாதிருந்தால் 

 

கருவினில் சுமந்திருந்தால் 

10 மாதம் மட்டுமே சுமையாவாய் 

மனதினில் கருவாகவே 

உன் உருவத்தைச் சுமப்பதினால் 

என் ஆயுள் வரை இருந்திடுவாய் 

என் இதயத்தின் அன்பு

சிறைக்குள்ளே ஆசை சிசுவாகவே 

எனக்குள்ளே இருந்திடுவாய், 

நீ பிள்ளைகள் பல பெற்றாலும் 

என்றும் எனக்கு குழந்தையாகவே 

 motherhood-2

சுகமான சுமையாக உன்னை 

சுமக்கவே நினைக்கிறேன் 

அழகன வரமாய் வசந்தமாக 

வாவென கேட்கிறேன் 

உன் கருவிழிக்குள்ளே

என் முகம் புதைத்து 

உன் விழி வழியே

என்னை பார்த்திடவே  

நமக்கான புது உலகினை

உறவினை  படைத்திடவா

தங்கமவள் பசி அறியவில்லை 

முலையமுது தரவில்லை 

என் தேகம் இழைத்தும்

உயிரைக் கரைத்தும் அதில் 

தாய்மை குழைத்து 

உனக்கெனவே 

என் ஆயுள் முழுதும் 

அன்பைச்  சோரக

ஊட்டி விட வர வா…. 

பாசத்தை இலக்கணமாக்கி 

மௌனத்தை இலக்கியமாக்கி 

தேனொழுகும் மொழிதனை 

உனக்கு கற்று தரவில்லை 

ஆனாலும் நீ பேசிடும் அனைத்தும் 

தேன்மொழியாகவே தித்திக்கிறது 

தனிமை என்பதே நம் இருவருக்கும் 

இனி இல்லை 

நீ பேசிய அன்பான வார்த்தைகளும்

உன் விரல்கள் பேசிய 

அன்பான வருடல்களும்

நீ சிரித்த சிரிப்பும் என் உயிரோடு 

கலந்து விட்ட ஓவியம்

வந்து போவதில்லை உன் நினைவுகள்

என்றும் என்னுடன் நீ இருப்பதால் 

நீ  பேசிய வார்த்தைகள் 

அனைத்தும் இனிக்கிறது 

இருந்தும் நீ சொன்ன இவ்வரிகள் 

கடைசி வரை சேர்ந்தே இருப்போம்

பிரிவு என்பது மரணம்

ஒன்றால் மட்டுமே நிகழும்.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s