பிள்ளை நிலா இரண்டும் வெள்ளை நிலா

காரணமின்றி இன்று எனக்குள் மரண பயம் வருவதேன்

மரணத்தில் ஓய்வு பெறுகிறோம் என்கின்ற எண்ணம் நான் ஜனித்தது முதல் நேற்று வரை உண்டு. எந்த நேரத்திலும் மரணம் என்னை மணந்தால் சந்தோசம் என்றே  கூறித் திரிந்தேன.

 எங்கோ அலைந்து பாய்ந்து திரியும் நதி கடலை அடைந்ததும் ஓய்வு பெறுவது போல இரண்டு நதிகளின் சங்கமத்தில் கொஞ்சம் அதிர்ந்து இருக்கிறேன். ஆயினும் இந்த் நதிகளிடன் இத்தனை நாளை எங்கிருந்தாய் என்றே கேட்கிறேன்…… உங்கள் சங்கமத்திற்காக இந்த கடல் காத்திருந்ததோ????

 எங்கோ பிறந்து, எங்கோ வளர்ந்து நான் காணாத் துயரங்களை கண்டவர்கள் என்னைக் கண்டவுடன் என்னுள் ஒய்வு கொள்வது கனவா?இல்லை நிஜமா???

 ஒருவராக இருந்தால் நிஜம் என்று எனக்கு நானே சொல்லி ஆறுதல் தந்து இருப்பேன்.

இருவரின் அன்பினில் திக்குமுக்காடி போகிறேனே… அப்போதும் விளங்க முடியாமல் எனக்குளிருக்கும் தவிப்பு அவர்களிடமும் உள்ளதே

 அந்த தவிப்புக்கு அர்த்தம் என்ன??  எப்படி இரு இதயமும் ஒரே விதமாய் எனக்காக??

 எனக்கு மரணத்தை வா என்று என் இருகரம் கூப்பி அழைத்திட மனம் துடிக்கிறது, ஆனாலும் மரணத்தை அனைக்க என்னுள் ஒரு புதுவித பயம் வருகிறதே…. எனக்காக வாழ்ந்த வாழ்க்கை எப்போது முடிந்தாலும் சுகமே, ஆனால் இப்போது இந்த் இரு நிலவுகளின் பெயரால் அன்றோ வாழ்கிறேன்.

இரு நிலவுகளுடன் நான்

இரு நிலவுகளுடன் நான்

அவள் சொன்னது போல்  என்னை காணும் அந்த தருணம் வரை எனக்கான உயிர் இருக்க வேண்டும்… அவளைக் கண்டு என் கண்கள் சிரிக்க வேண்டும். அவள் கூறிய அனைத்தும் என்னுடன் அவள் விளையாட வேண்டும்…

ஒரு வருடம் இல்லை என் ஆயுள் முழுவதும் வேண்டும் இவர்களது அன்பு, ஆயினும் ஒரு நாள், ஒரு முறைக் கண்ட பின் என் உயிர் பிரிந்தால் என்னைப் போன்று ஒரு பாக்கியசாலி இந்த உலகினில் யாரும் இல்லை என்று பெருமிதத்தோடு சொல்லுவேன் – நான் எனது பிறவியின் பயன் அடைந்தேன் என்று…….

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s