Archive | July 2011

உன் நட்பின்றி

இன்பங்கள் இதயத்தில்

பொங்கி வழிந்தது,

நீ எனது

நட்பாக

இருந்த போது.

இதயங்கள் இடம் மாற்றிட,

நீ நினைத்த வேளையில்,

எனது இதயம்

பாலைவனம் ஆனது

உன் நட்பின்றி.

Advertisements

தத்துவங்கள்

 

எனக்கு பிடித்த சில தத்துவங்கள்…

 

  1. ஒருவர் உன்னைத் உயர்த்திப் பேசும் போது விழிப்போடு இரு. ஒருவர் உன்னைத் தாழ்த்தி பேசும் போது ஊமையாய் இரு. புகழ்ந்து பேசும் போது செவிடனாய் இரு.  எளிதில் வெற்றி பெறலாம். விட்டுக் கொடுங்கள்; விருப்பங்கள் நிறைவேறும் தட்டிக் கொடுங்கள்; தவறுகள் குறையும்.மனம் விட்டுப் பேசுங்கள் – அன்பு பெருகும்.
  2. நண்பரின் சட்டைப்பையில் துவாரம் இருக்கும்போது அதில் நாணயங்களை போடுவதின் மூலம் அவருக்கு உதவி செய்ய முடியாது
  3. வாழ்க்கையில் மாறாதது மாற்றம் மட்டுமே.
  4. வெற்றி என்பது நிரந்தரமல்ல; தோல்வி என்பது முடிவுமல்ல!
  5. கண்கள், தம்மைத் தாமே நம்புகின்றன. காதுகளோ
    மற்றவரை நம்புகின்றன
  6. துன்பங்களை வளர்ப்பதும் தனிமை தான் ; தணிப்பதும் தனிமை தான்.
  7. நல்ல சொற்கள் நம்மைச் சிந்திக்க வைக்கின்றன. நல்ல செயல்கள் நம்மை மெளனமாக்குகின்றன
  8. அவசரம், ஆளை மட்டுமல்ல, அலுவலையும் கெடுக்கிறது.
    – ஓர் அனுபவசாலி
  9. நூறு வார்த்தைகள் வலியை ஏற்படுத்தாது; ஆனால்,
    ஒரு நல்ல நண்பனின் மவுனம்
    இதயத்தில் அதிகக் கண்ணீரை ஏற்படுத்தும்.
  10. அன்புள்ள இடத்தில்தான் ஆண்டவன் இருக்கிறான்-  காந்தியடிகள்
  11. வாழ்க்கை என்பதே ஒன்றை விட்டு ஒன்றை பிடிக்க முயன்று எல்லாவற்றையும் கோட்டை விடுவதே
  12. இடர்களைக் கண்டு அஞ்சாமல் இருப்பதே விரைவான முன்னேற்றத்திற்கான வழியாகும். – அரவிந்தர்
  13. மனிதனை மாற்றி அமைக்கும் விதி, அவனது ஒழுக்கமே
  14. கோபம் என்னும் அமிலம் எறியப்படும் இடத்தைவிட அதை வைத்துக் கொண்டிருக்கும் கலதத்தையே பொ¢தும் நாசப்படுத்தி விடும்
  15. ஒரு நொடி துணிந்தால் இறந்துவிடலாம்.
    ஒவ்வொரு நொடியும் துணிந்தால் நாம் ஜெயித்து விடலாம்.
  16. என்றாவது நான் ஆசிரியரானால், அது கல்வி போதிக்க மட்டுமல்ல, கல்வி கற்பதற்காகவும் இருக்கும்
  17. எதிரியின் கையில் உள்ள ஆயுதத்தை பார்த்து கேலி செய்வதைவிட அதை பிடுங்கிகொள்வது புத்திசாலித்தனம்
  18. நாம் எப்போதுமே வாழ்வதற்குத் தயாராகிக் கொண்டிருக்கிறோம்; ஆனால் எப்போதுமே வாழ்வதில்லை.
  19. நல்ல முடிவுகள், அனுபவத்திலிருந்து பிறக்கின்றன;
    ஆனால் அனுபவமோ தவறான முடிவுகளிலிருந்து கிடைக்கிறது – பில் கேட்ஸ்
  20. நம்பிக்கை உள்ளவர்கள் எந்த சூழலையும் சாதகமாக்கிக் கொண்டு முன்னேறுகிறார்கள்
  21. அறிவுக்கும் மனசுக்கு சிக்கல் இருக்கும் போது நீங்க மனசு சொல்வதை மட்டும்கேளுங்கள்.
  22. மனதைப் பொத்தல் குடிசையாக வைத்திராமல், எந்தப் புயலையும் தாங்கும் இரும்புக்கோட்டையாக வைத்திருக்கக் கற்க வேண்டும்
  23. உதவும் கரங்கள், ஜெபிக்கும் உதடுகளைவிடச் சிறந்தது – அன்னை தெரஸா
  24. உன்னைத் தவிர வேறு யாரும் உனக்கு அமைதியைத் தர முடியாது.
  25. ஒன்று தவிர்க்க முடியாது என்னும் போது. அதை எதிர்கொள்ளும் தைரியம் வந்துதானே தீர வேண்டும்
  26. தோல்வியின் அடையாளம் தயக்கம்! வெற்றியின் அடையாளம் துணிச்சல்! துணிந்தவர் தோற்றதில்லை!  தயங்கியவர் வென்றதில்லை! வெற்றியை விரும்பும் நமக்குத் தோல்வியைத் தாங்கும் மனம் இல்லை; தோல்வியைத் தாங்கும் மனம் இருந்தால் அதுவும் ஒரு வெற்றிதான்.
  27. சிக்கல்கள் என்பவை, ஓடும் ரெயிலிலிருந்து பார்க்கும் மரங்களைப் போன்றவை. அருகில் போனால் அவை பெரிதாகத் தெரியும்.அவற்றைக் கடந்து சென்றால் அவை சிறிதாகிவிடும். இதுதான் வாழ்க்கை!
  28. காலம் போனால் திரும்புவதில்லை காசுகள் உயிரை காப்பதும் இல்லை !
  29. உங்களின் தோல்வி எங்கே ஒளிந்துள்ளது தெரியுமா?பிரச்சினைகள் வரும்போது அல்ல; பிரச்சினைகளைக் கண்டு நீங்கள் பயந்து விலகும்போது – பாரதியார்
  30. நீ மகிழ்ச்சியாக இருக்கும்போது, நீ யாரை விரும்புகிறாயோ அவரை நினைத்துக்கொள்வாய்! நீ துயரத்தில் இருக்கும்போது, உன்னை யார் விரும்புகிறாரோ அவரை நினைத்துக்கொள்வாய்!
  31. ஆசை கோபம் களவு கொள்பவன் பேசத்தெரிந்த மிருகம்..அன்பு நன்றி கருணை கொண்டவன் மனித வடிவில் தெய்வம்..

 

 

வைதேகி14

லில்லி மிரட்டறது நிஜம், என்னால பயப்படாமல் இருக்க முடியாது இதுக்கு என்ன செய்ய போறீங்க? இதை இப்பவே வீட்ல சொல்லிடாலாமானு யோசிக்கிறேன் படபடப்புடன் வைதேகி சொல்லும் போது கொஞ்சம் ராகவ்க்கும் வயிற்றில் புளி கரைத்தது.

வைதேகி இதுவரை நீ யாரிடமும் சொல்லாமல் இருந்ததே பெரிய விஷயம் தான், இருந்தாலும் கொஞ்சம் யோசிக்கனும் வைதேகி, இந்த நேரத்தில நீ இப்போ இதை சொன்னா எல்லாரும் பயப்படுவாங்க, இந்த நிச்சயம் நிச்சயமா நிறுத்திடுவாங்கனு தான் தோன்றது. கொஞ்சம் அமைதியா இரு. இது கொஞ்சம் சென்சிட்டிவான விஷயம், ரொம்ப கேர்ஃபுல்லா தான் ஹண்டில் பண்ணனும். அவசர பட்டா நஷ்டம் நமக்கு தான்.

எனக்கு உன்னோட நிலமை புரியறது ஆனா எனக்கும் என்ன பண்றதுனு புரியலை. நான் இன்னைக்கு உன்னை பார்க்க வறேன் அப்போ என்ன பண்ணலாம்னு முடிவு பண்ணலாம். ப்ளீஸ் உன்னை ஆசுவாச படுத்திக்கோ மா.

வைதேகியோ எனக்கும் இதை வீட்டில் சொல்லனும்னு இல்லை, ஆனா நாளைக்கு ஏதாவது பிர்ச்சனைனு வரும்போது ஏன் இதை நீ அப்பவே சொல்லலைனு என்னோட அம்மா கேட்டா நான் என்ன பதில் சொல்றது? உண்மைய சொல்லனும்னா எனக்கு இப்போ உங்களை பார்க்க பயமா இருக்கு. லில்லி நம்மளை ரொம்ப நெருக்கமா வாட்ச் பண்றா. இன்னைக்கு நீங்க என்னை பார்க்க வேண்டாம். டிரெஸ் வாங்க ராஜேஷ் வருவான் அப்படி இல்லைனா, நீங்களே உங்களுக்கு செலக்ட் பண்ணிடுங்க.

என்ன வைதேகி இப்படி சொல்றே என்னை பார்க்க எதுக்கு பயப்படனும்? நான் என்ன உனக்கு வில்லன் மாதிரி தெரியறேனா? நான் எதுவும் தப்பு பண்ணலையே என்றான். நீங்க தப்பு பண்ணலை ஆனாலும் எதுவும் தப்பா நடந்துடக் கூடாதுனு பயப்படுறேன்.

நீங்க தப்பானவர்னா, டிரெஸ் வாங்க சொல்லி இருக்க மாட்டேனே. எனக்கு உங்களைப் பார்த்து அதனால மேலும் ஏதாவது வில்லங்கம் வந்துட்டா என்ன செய்றது என்று பாவமாக கேட்டாள்.

கவலை படாதே வைதேகி, எனக்கு உன்னைப் பார்க்கனும். என்னமோ என்னால உன்னை பார்க்கமா இருக்கிறது தப்புனு தோன்றது. லில்லி சும்மா மிரட்டறா.  நாம பயந்தா அவள் ஜெயிச்சுடுவா. எதுக்காக நான் உன்னை பார்க்காமல் இருக்கனும் சொல்லு என்றான்.

நான் ஐந்து மணிக்கு உன்னை ஆபிஸ்ல வந்து பிக்கப் பண்றேன். ராஜேஷ் வரலைனு எனக்கு ஏற்கனவே ஃபோன் பண்ணிச் சொல்லிட்டான், உன்னை அழைச்சுண்டு போகச் சொன்னான். எனக்கும் உனக்கும் கொஞ்சம் பேசி பழக சந்தர்ப்பம் கொடுத்து இருக்கான்.

வைதேகியோ இல்லை வேண்டாம், எனக்கு ஒரு அவசர வேலை இருக்கு அதான் இன்னும் இங்க இருக்கேன், இதை முடிச்சுட்டு நான் வீட்டுக்கு போகலாம்னு இருக்கேன் என்றாள். எனக்கு மனசே சரி இல்லை நீங்க மட்டும் வாங்கிடுங்கோ என்றாள் மிகவும் சீரியஸாக.

சரி நீ வீட்டுக்கு போமா, நான் உன்னை வீட்லேந்து பிக்கப் பண்றேன். அவ்வளவு தானே என்றான். இல்லைனா சொல்லு நான் ஆபிஸ்க்கு வறேன், வந்து உன்னோட உன் வீட்டல உன்னை விட்டுட்டு அப்புறமா நான் போய் வாங்கறேன்.

வைதேகி எத்தனை மணிக்கு நீ கிளம்பலாம்னு இருக்கே சொல்லு. நான் வறேன், எனக்கு உன்னை பார்க்கனும். நீ இப்படி இருந்தா உன்னோட அம்மா ஈசியா கண்டுபிடிச்சிடுவா. உன்னோட பயத்தை போக்கனும். உனக்கு பக்கத்தில நான் இருக்கேன்கிற அந்த உணர்வு வரனும். ஏன் உன்னை நீயே கன்ஃப்யூஸ் பண்ணிக்கிறே.

நேத்திக்கு எப்படி இருந்தே, அப்படியே இரு. எனக்கு நீ தான், உனக்கு நான் தான் இதை எந்த கொம்பனாலும் இனிமே மாத்தமுடியாது. எப்படி நான் உனக்கு என்னோட அன்பை புரிய வைக்கிறதுனு தெரியலை. ஏதோ என்னோட புண்ணியம் உனக்கு என் மேல நம்பிக்கை இருக்கு, ஆனாலும் இந்த பயம் தேவை இல்லாததுனு தான் எனக்கு தோனுது.

வைதேகியோ ரொம்ப நேரமா பேசிண்டு இருக்கேன், நான் 2 மணிக்கு கிளம்பலாம்னு இருக்கேன். நீங்க வாங்க நேர்ல பேசிக்கலாம். கிளம்பறதுக்கு முன்னாடி ஒரு ஃபோன் பண்ணுங்கோ என்று சொல்லி இனைப்பினை துண்டித்தாள்.

இந்தப் பக்கம் ராகவ்வின் தந்தை என்னடா மகனே, இப்பவே இவ்வளவு நேரம் பேசறே. இன்னும் நாலு நாள் இருக்கு டா நிச்சயத்திற்கு. கொஞ்சம் பொருத்துக்கோ, இன்னும் கல்யாணத்துக்கு நாள் பார்க்கலை என்றார். அவரோடு சேர்ந்த அவரது மனைவியும் மேலும் அவனை கிண்டல் செய்ய என்னடா நீயே போய் தேதியும் குறிக்கனுமா இல்லை அதையாவது நாங்க செய்யலாமா என்றாள்.

மகன் எதையும் ரசிக்காததைக் கண்ட அவள், என்னப்பா ஏன் முகம் ஒரு மாதிரி இருக்கு, வைதேகி என்ன சொன்னா, ஏதாவது பிர்ச்சனையா என்றான். எதுவும் பிர்ச்சனை இல்லை. அவளை மதியானம் பார்க்க போறேன், இன்னைக்கு எனக்கு டிரெஸ் வாங்க ரெண்டு பேரும் போக போறோம் மா. கொஞ்சம் நிச்சய்தார்த்த டென்ஷன் தான் வேற ஒன்னுமில்லை மா. அம்மா வேற எதுவும் இல்லை.

ராகவ் பயப்படாதே என்று வைதேகிக்கு சொன்னதை நினைத்துப் பார்த்தான். அவனது முகத்தினை கண்ணாடியில் பார்த்த அவனுக்கு அப்போது தான் தெரிந்தது, பயத்தில் அவன் முகம் வெளரி இருந்தது. இது ரொம்ப சீரியஸா தான் எடுக்கனும். எப்படி இந்த லில்லியின் இருப்பிடத்தைக் கண்டு பிடிப்பது என்று யோசித்தான்.

கல்லூரி நாட்களில் அவனது நட்பு வட்டம் மிக சுருங்கியது அதுவும் இப்போது சுத்தமாக சுருண்டது. தான் உண்டு தன் வீடுண்டுனு இருந்தவனுக்கு இது மாதிரி பிரச்சனைகள் மிகவும் பெரிதாகாவே தோன்றியது. என்ன செய்யலாம் என்று யோசித்தவன், ஸ்லாம் புக்கில் சில நட்புக்களை தேடி அவர்கள் மூலமாக லில்லியை பற்றி கண்டுபிடிக்க முடியுமா என்று பார்க்கலாம்னு தோன்றியது.

தன்னுடைய அறையில் இருந்த பரனை அடுக்குக்குள் இருக்கும் அட்டை பெட்டியை எடுப்பது என்று முடிவு செய்து அவனது அறைக்கு சென்றான்.

பெட்டியை எடுத்து அதிலிருந்த இப்போது அருகிலிருக்கும் நண்பர்களின் விவரங்களை குறித்துக் கொண்டான்.எப்படி இவர்கள் மூலமாக லில்லியைப் பற்றி தெரிந்துக் கொள்ள முடியும்னு நினைத்தான்.

யோசித்து யோசித்து தலைவலி தான் அதிகமானது. இவ என்ன பெண், என்ன மடத்தனமான காதல். அவளோட அப்படி எதுவும் நெருக்கமாக இருந்தது மாதிரி தெரியலையே. அவகூட பேசி இருக்கேன் அது ஒரு தப்பா? இவ ஏதாவது ஏடாகூடாமா செய்வாளோ. வைதேகிக்கு இவளால ஏதாவது ஆபத்து வருமா?? இல்லை எனக்கு ஏதாவது பிரச்சனை வருமா?

யார்கிட்டே இதை சொல்வது, ராஜேஷிடம் சொல்ல்லாமா எதுக்கு வைதேகியிடம் பேசியபின் இதை சொல்லலாம். கொஞ்சம் நேரம் அமைதியாக இருக்கனும் இப்போதைக்கு வேறு எதுவும் செய்ய முடியாது. அமைதியா இருக்கிறது தான் புத்திசாலி தனம்.

எல்லோருக்கும் நிச்சயம்,கல்யாணம் எப்படி சந்தோசமாக இருக்கிறது, எனக்கு மட்டும் ஏன் இப்படி நான் எந்த பாவமும் செய்யலையே. நல்லது மட்டும் தான் நினைச்சேன்.

வைதேகியை பார்க்க போகிறோம் என்றால் அவன் மிகவும் சந்தோசமாக துள்ளிக் குதித்து, எறும்பு போல சுறுசுறுப்பாக கிளம்புவான். இன்று என்னமோ எப்படி அவளைப் பார்ப்பது, எப்படி அவளுடன் பேசுவது, என்ன பேசுவது என்று யோசித்தே அவனது நேரம் போனது. ராகவ் சாப்பிட வாடா என்று அம்மா குரல் கேட்டு அவன் கிளம்ப ஆயத்தமானான்.

அம்மா என்ன சமையல் என்று கேட்டபடி கிச்சனுக்குள் நுழைந்தான். என்னடா வேணும் உனக்கு, ஏதாவது வேலை ஆகனுமா கிச்சனுக்கு வரமாட்டியே என்றாள். அதேல்லாம் ஒன்னுமில்லைமா வைதேகியைப் பார்க்க போறேன், சாப்பிட்டு போனா அவளோட ஓட்டலில் சாப்பிட முடியாதே என்ன சமையல்னு கேட்ட்டேன் என்றான்

வைதேகி13

வைதேகி15

Good Thoughts

GOOD THOUGHTS TO BE A GOOD HUMAN

This is not a content prepared by me. I got this as a forwarded email and I felt that it might help few who want to change their attitude or want to see changes in them. If you don’t feel this as impressive or any impact in you, please share it with others, it might help them.

POINTING FINGERS

A man asked his father-in-law, “Many people praised you for a successful marriage. Could you please share with me your secret?”  The father-in-law answered in a smile, “Never criticize your wife for her shortcomings or when she does something wrong. Always bear in mind that because of her shortcomings and weaknesses, she could not find a better husband than you.”

We all look forward to being loved and respected. Many people are afraid of losing face. Generally, when a person makes a mistake, he would look around to find a scapegoat to point the finger at. This is the start of a war. We should always remember that when we point one finger at a person, the other four fingers are pointing at ourselves.

If we forgive the others, others will ignore our mistake too.

CREATING PERFECT RELATIONSHIPS

A person visited the government matchmaker for marriage, SDU, and requested “I am looking for a spouse. Please help me to find a suitable one.” The SDU officer said, “Your requirements, please.” “Oh, good looking, polite, humorous, sporty, knowledgeable, and good in singing & dancing. If I don’t go out, she must be willing to accompany me the entire day at home during my leisure hours. Telling me interesting stories when I need a companion for conversation and be silent when I want to rest.” The officer listened carefully and replied, “I understand your requirement and with a bright smile in his face, he said to that person “you need a Television not a spouse.”

There is a saying that a perfect match can only be found between a blind wife and a deaf husband, because the blind wife cannot see the faults of the husband and the deaf husband cannot hear the nagging of the wife. Many couples are blind and deaf at the courting stage and dream of perpetual perfect relationship. Unfortunately, when the excitement of love wears off, they wake up and discover that marriage is not a bed of roses. The nightmare begins.

 NO OVERPOWERING

Many relationships fail because one party tries to overpower another or demands too much. People in love tend to think that love will conquer all and their spouses will change the bad habits after marriage. Actually, this is not the case. There is a Chinese saying which carries the meaning that “It is easier to reshape a mountain or a river than a person’s character.”

It is not easy to change. Thus, having high expectation on changing the spouse character will cause disappointment and unpleasantness.  It would be less painful to change ourselves and lower our expectations.

RIGHT SPEECH

There is a Chinese saying which carries the meaning that “A speech will either prosper or ruin a nation.” Many relationships break off because of wrong speech. When a couple is too close with each other, we always forget mutual respect and courtesy. We may say anything without considering if it would hurt the other party.

A friend and her millionaire husband visited their construction site. A worker who wore a helmet saw her and shouted, “Hi, Emily! Remember me? We used to date in the secondary school.” On the way home, her millionaire husband teased her, “Luckily you married me. Otherwise you will be the wife of a construction worker.” She answered,” You should appreciate that you married me. Otherwise, he will be the millionaire and not you.”

Frequently exchanging these remarks plants the seed for a bad relationship. It’s like a broken egg – cannot be reversed.

PERSONAL PERCEPTION

Different people have different perception. One man’s meat could be another man’s poison. A couple bought a donkey from the market. On the way home, a boy commented, “Very stupid. Why neither of them ride on the donkey?”Upon hearing that, the husband let the wife ride on the donkey. He walked besides them. Later, an old man saw it and commented, “The husband is the head of family. How can the wife ride on the donkey while the husband is on foot?” Hearing this, the wife quickly got down and let the husband ride on the donkey.

Further on the way home, they met an old Lady. She commented, “How can the man ride on the donkey but let the wife walk. He is not a gentleman.” The husband thus quickly asked the wife to join him on the donkey.

Then, they met a young man. He commented, “Poor donkey, how can you hold up the weight of two persons. They are cruel to you.” Hearing that, the husband and wife immediately climbed down from the donkey and carried it on their shoulders.

It seems to be the only choice left. Later, on a narrow bridge, the donkey was frightened and struggled. They lost their balance and fell into the river. You can never have everyone praise you, nor will everyone condemn you. Never in the past, not at present, and never will be in the future.

Thus, do not be too bothered by others words if our conscience is clear.

BE PATIENT

This is a true story which happened in the States. A man came out of his home to admire his new truck. To his puzzlement, his three-year-old son was happily hammering dents into the shiny paint of the truck. The man ran to his son, knocked him away, hammered the little boy’s hands into pulp as punishment. When the father calmed down, he rushed his son to the hospital.

Although the doctor tried desperately to save the crushed bones, he finally had to amputate the fingers from both the boy’s hands. When the boy woke up from the surgery & saw his bandaged stubs, he innocently said, “Daddy, I’m sorry about your truck.” Then he asked,

“But when are my fingers going to grow back?” The father went home & committed suicide.

Think about this story the next time someone steps on your feet or u wish to take revenge. Think first before u lose your patience with someone u love. Trucks can be repaired. Broken bones & hurt feelings often can’t.. Too often we fail to recognize the difference between the person and the performance. We forget that forgiveness is greater than revenge.

People make mistakes. We are allowed to make mistakes. But the actions we take while in a rage will haunt us forever.

வைதேகி13

வைதேகி அம்மா கொடுத்த அடையை சாப்பிட ஆரம்பித்தாள். அதே நேரத்தில் வீட்டு தொலைபேசி சத்தமாக அழைத்தது. பூரணி நான் எடுக்க மாட்டேனா நீ சாப்பிடலாமே என்றதையும் காதில் வாங்காமல் ராகவ் அழைப்பாக இருக்கும் என்று நினைத்து வேகமாக ஓடிப் போய் எடுக்க போனாள் வைதேகி.

அவளின் நினைப்பும் சரியாக தான் இருந்தது. ராகவ் மறுமுனையில் இஸ் இட் வைதேகி என்றான், ஆமாம் என்று கொஞ்சம் மூச்சு வாங்க சொல்லவும் தெரியும், எந்த அழைப்பாக இருந்து இருந்தாலும் நீ தான் இன்றைக்கு எடுத்து இருப்பாய் என்று. விடைபெறும் போது உன்னிடம் சொன்ன ஐ லவ் யூ உன்னை இன்று தூங்க விடாது போல இருக்கே என்றான்.

வீட்டுக்கு பத்திரமாக போய்ச் சேர்ந்தீங்கனு சொல்ல சொன்னேன்ல நீங்க பண்ணுவீங்கனு தெரியும் அதான் வேகமாக வந்து எடுத்தேன். வேற ஒன்னுமில்லை என்றாள். ஓஹோ அப்படியா என்றான். நீங்க சாப்டீங்களா, என்ன சாப்பிட்டீங்க என்று கேட்டாள்.

அப்படியே இரண்டு நிமிடம் பேசி இருப்பார்கள். அவளுக்கு என்ன தோன்றியதோ தெரியவில்லை.  சரி இப்போ வச்சுடட்டுமா நாளைக்கு பேசறீங்களா என்று கேட்டவுடன், என்ன உங்க அம்மா இருக்காங்களா என்று ராகவ் கேட்டான். இல்லை அடை ஆறிவிடும் அப்புறம் சாப்பிட முடியாது அதான் என்று கேலியோடு, பை, குட் நைட் நாளை காலை கால் பண்ணுங்கோ என்று சொல்லி அழைப்பினை துண்டித்தாள்.

அடை சாப்பிட்டு, தூங்க சென்றாள் வைதேகி. அவளை பூரணி அழைத்து நீ புடவை வாங்கி வந்துட்டேnu ராஜேஷுக்கு ஒரு ஃபோன் பண்ணி சொல்லேன் எனவும், அம்மா நளைக்கு பேசறேன் எனக்கு இப்போ தூங்கனும். நாளைக்கு நிறைய வேலை இருக்கு.

கண்டிப்பா ராஜேஷுக்கு ஃபோன் பண்றேன், பண்ணி நாளை அவருடன் சென்று அவருக்கு டிரெஸ் வாங்கச் சொல்றேன் மா என்றாள். சரி அப்புறம் உன்னோட இஷ்டம் மா. நேத்திக்கு உன்கிட்டே அவ்வளவு அன்பா சொல்லிட்டு போனானே என்று எனக்கு கரிசனம்.

உனக்கு அவன் கேலி பேசுவானே என்று பயம் என்றாள். எனக்கு என்னம்மா பயம். நீங்கள் எல்லோரும் பார்த்து முடிவு செய்த ஒரு ஆளுடன் தான் நான் புடவை வாங்க சென்றேன். இதில் எனக்கு என்ன பயம். ஒரு கர்வம்னு வேனும்னா சொல்லு.

சரி அவனுக்கு இப்பவே ஃபோன் பண்றேன் என்றாள். அவளது அத்தை வீட்டு நம்பரை டைல் செய்தாள், அந்தப் பக்கம் வினோதா தான் எடுத்தது. வைதேகி பேசறேன், எப்படி இருக்கே வினோதா என்றாள். ஹே கல்யாண பொண்ணு எப்படி இருக்கே, என்ன இன்னிக்கு புடவை வாங்க போறேனு  சொன்னாரே அவர்.

ஆமாம் டீ வாங்கிண்டு வந்துட்டேன். அதைச் சொல்லத்தான் இப்போ கூப்பிட்டேன்.  க்ரீன் கலர்ல ஒரு புடவை அவர் தான் செலக்ட் பண்ணினார். ஓஹோ முதல் புடவையை ராகவ் செலக்ட் பண்ணினாரோ… இம் அப்போ அது ரொம்ப ஸ்பெஷல் புடவை தான். ராஜேஷ் வெளியில் போயிருக்கார், வந்தவுடன் சொல்லிடறேன் என்றாள்.

ஹே வினோ அது மட்டுமில்லை, அவருக்கு ட்ரெஸ் வாங்கனும், நாளைக்கு நாள் நல்ல இருக்காம், அம்மா ராஜேஷை அவருடன் போய் வாங்கித் தர முடியுமானு கேட்கறதுக்கும் தான் பண்ணினேன். ராஜேஷை காலைல அம்மாகிட்டே முடியுமானு சொல்ல சொல்றியா.

ஹே வைதேகி நீயே கூட போய் வாங்கறது தானே என்றாள் வினோ. என்னையும் கூட வரத்தான் சொன்னார். ஆனால் நான் தான் ராஜேஷ் போனால் நல்ல இருக்கும்னு நினைக்கிறேன். இன்னிக்கு தான் நாங்க ரெண்டு பேரும் போனோம், திரும்ப நாளைக்கு போனா அது கொஞ்சம் ஓவரா இருக்குமோனு நினைக்கிறேன். அம்மா என்ன நினைப்பாள்னு தெரியலை.

ஓஹோ மேடம் ரெடியா தான் இருக்கீங்களா, சரி சரி உன் அம்மா கிட்டே எப்படி பேசனுமோ அப்படி பேச்ச் சொல்றேன் அவரை. நீயே போய்ட்டு வாடீ என்றாள்.

ஹே இது நீங்கள் எல்லோரும் பார்த்த வரன் டீ. அப்படி எல்லாம் அதுக்குள்ளே நடக்காது. இன்னும் நிச்சயம் கூட முடியலை அதுக்குள்ளே அடுத்தடுத்து போக எனக்கு என்னமோ போல இருந்தது. யாரவது பார்த்தால் என்ன சொல்வார்களோ என்று தான் டீ. பட் ஹீ இஸ் சோ ஸ்வீட் என்றாள்.

சோ ஸ்வீட் அப்படி என்ன சோ ஸ்வீட் மா மைசூர் பாக்கா ஜாங்கிரியா??? என்ன இன்னிக்கு ஒரே ஜாலியா இருக்கே, என்ன சொல்றார் உன்னோட ஹீரோ. ஒரே ரொமன்ஸா?? வெறும் வார்த்தைகளா இல்லை விளையாட்டா என்று வினோ அவளைச் சீண்டீனாள்.

உன்கிட்டே சொல்லாமா வேற யாருக்கிட்டே சொல்ல போறேன் ஆனா அது எல்லாம் நான் அப்புறமா சொல்றேன். ஆபிஸ்லேந்து நேரா கடைக்கு போனது ரொம்ப டையர்டா இருக்கேன். அவரோட கார்ல தான் போனேன். என்ன டீ சொல்றே இப்பவே டைய்ர்டா இருக்கா? அய்யோ பாவம் ராகவ் என்று மேலும் பேச்சை தொடர்ந்தால் வினோதா. வைதேகிக்கு நாளை அலுவலக கவலை வந்ததால் அவளால் அதை ரசிக்க முடியவில்லை.

சரி வினோ நீ ராஜேஷ்கிட்டே சொல்லி எனக்கு ஃபோன் பண்ணச் சொல்லு. ராஜேஷ்க்கு எப்போ வசதியோ அதுக்கு தகுந்த மாதிரி போய் நாளைக்கு வாங்கட்டும் என்றாள். சரி டீ நீ என்னமோ தூங்கு மூஞ்சி மாதிரி பேசறே. அவர் வந்தவுடன் சொல்றேன். குட் நைட், ஸ்வீட் அண்ட் டைட் ட்ரீம்ஸ் என்று சொல்ல வைதேகியும் bye சொல்லி இனைப்பைத் துண்டித்தாள்.

அம்மா வினோகிட்டே சொல்லி இருக்கேன் நாளைக்கு ராஜேஷ் ஃபோன் பண்ணுவான், நான் தூங்கப் போறேன் மா, காலைல கொஞ்சம் சீக்கிரம் கிளம்பனும் சீக்கிரமா எழு மணிக்கு எழுப்புமா. 8 மணிக்கு நான் கிளம்பிடுவேன் என்று சொல்லி தூங்க போனாள்.

மறு நாள் காலை அம்மா எழுப்பியபின் எழுந்து வேகமாக கிளம்பி, அலுவலகம் சென்றாள். வேலை நிமித்தமாகவே சீக்கிரம் வந்தாள், வந்தவுடன் தனது வேலையை ஆரம்பித்து அதில் லயித்தும் போனாள். சக தோழி மேரி நிதானமாக பத்து மணிக்கு மேல் வந்து அவளிடம் குட் மார்னிங் என்றவுடன் அவளைப் பார்த்து புன்னைகைத்து விட்டு, கொஞ்சம் நேரம் கழிச்சு பேசுவோமா என்றாள்.

இல்லை இப்போ பத்து நிமிஷம் பேசுவோம் அப்புறம் நிதானமாக நீங்க வேலையைப் பாருங்க வைதேகி என்றாள். என்ன நேத்துக்கு மேடம் ரொம்ப சீக்கிரமா கிளம்பினீங்க? புடவை வாங்கியாச்சா என்றாள். வாங்கியாச்சு மேரி தப்பா நினைக்காதீங்க சாரி மேரி முன்னாடியே சொல்லி இருக்கனும், அது என்னமோ சொல்ல முடியலை. நேற்று தான் மானேஜரிடமும் சொன்னேன் என்றாள்.

அதனால் என்ன ஒன்னுமில்லை. நீங்க இங்க வந்ததில் இருந்து ஒரு டிஸ்டன்ஸ் மெயிண்டெயின் பண்றீங்க அது தான் என்றாள். நான் கொஞ்சம் ரிசர்வ்ட் தான் மேரி. கொஞ்சம் மாசம் ஆகும் நான் சகஜமாக பழக. பழகினவங்க யாரையும் லேசில மறக்க மாட்டேன் என்றாள்.

சரி உங்களவர் என்ன பண்றார் என்று கேட்டாள் மேரி. மேரி என்னோட வேலையை முடிச்சிடுறேன் அப்புறம் நிதானமாக பேசலாமே என்றாள். என்னமோ வெட்கம் எல்லாம் படுறீங்க, எதோ ரியக்‌ஷன் எல்லாம் வருது. நல்லா இருக்கு உங்களை இப்படி பார்க்கிறதுக்கு. எப்பவும் கடுவம் பூனை மாதிரி தெரியும். உங்களுக்கு நீங்களே ஒரு வட்டம் போட்டு வச்சு அதுக்குள்ளேயே இருப்பீங்க. ஏதோ உங்களையும் சராசரி பொண்ணா மாத்த போற அந்த அதிர்ஷ்டசாலி யார் என்னனு தெரிஞ்சுக்கலாம்னு தான் கேட்டேன்.

ரொம்ப சின்ஸியரா வேலை பார்க்கும் போது நான் தொந்தரவு பண்ண விரும்பலை. வேலையை முடிங்க நாம அப்புறம் பேசலாம் என்றாள். சரி காலை உணவு சாப்டீங்களா, வறீங்கனா நான் காத்து இருக்கேன் இல்லை என்றாள் நான் போய் சாப்பிட்டு வருகிறேன்.

இல்லை மேரி நீங்க சாப்பிடுங்க எனக்கு இந்த வேலையை முடித்தாள் தான் எனக்கு நிம்மதியா இருக்கும் என்று சொல்லி வேலையில் மூழ்கினாள். அப்படியே எவ்வளவு நேரம் போனது என்று தெரியாது வைதேகிக்கு அந்த தொலைபேசி அழைப்பு வரும் வரை.

தொலைபேசி அழைத்தவுடன் ஒரு பரவசத்துடன் ராகவ் தான் என்று நினைத்துக் கொண்டே வைதேகி ஹியர் என்று சொல்லி எடுத்தாள்.  ஹலோ லில்லி ஹியர் என்ற அந்தப் பக்க குரல் கேட்டு ஒரு நிமிடம் அவள் நிலை குலைந்தாள் என்றே சொல்ல வேண்டும். ஒரு நொடியில் அந்த பரவசம் மறைந்து அவளது முகம் வெளரி போனது என்றே சொல்ல வேண்டும்.  ஒரு நிமிட அமைதிக்கு பின் வைதேகி தொடர்ந்தாள். என்ன வேண்டும் உங்களுக்கு என்றாள். என்ன வைதேகி நான் அவ்வளவு சொல்லியும் ராகவ் கூட போய் நீ நிச்சய புடவை வாங்கி இருக்கியே என்ன உனக்கு ராகவ் மேல அவ்வளவு காதலா, என்னோட காதல் பெரிசா உன்னோட கல்யாணம் பெரிசா என்றாள்.

வைதேகி என்ன சொல்வது என்றே புரியவில்லை. இருந்தாலும், தனக்குள் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டு, ஆர் யூ மேட் என்றாள். உனக்கு என்ன பைத்தியமா? அவளும் சர்வ சாதாரணமாக யெஸ் ஐம் மேட் ஆஃப் ராகவ் என்றாள்.

வைதேகிக்கு இப்போது கோபம் அவள் தலைகேறியது. நீ நிஜமாகவே லூசு தான். ஏற்கனவே உன்னோட காதலைச் சொல்லாதது உன்னோட தப்பு. இப்போ என்னோட வாழ்க்கை துனை அவர் தான்னு முடிவு ஆனதுக்கு அப்புறம் நீ இப்படி பேசறது நியாயம் இல்லை. மேலும் இப்படி என்னோட அலுவலகத்துக்கு ஃபோன் பண்றது எனக்கு சுத்தமா பிடிக்கலை. நீ நேராக ராகவ்கிட்டே பேசறது பெட்டர் என்றாள்.

என்னோட பேசறதுக்கு உனக்கு பிடிகாது வைதேகி ஆனா என்னோட ராகவ் கூட பார்க்கில உட்கார்ந்து பேசறது பிடிக்குமோ?

இதுக்கு மேல எங்களை வேவு பார்க்கிறதை நீ நிறுத்தலைனா, இல்லை நிறுத்தனும், இல்லைனா நான் எந்த அளவுக்கும் போவேன். என்னை ரொம்ப சாதாரணமா நினைக்காதே. சாது தான் ஆனால் என்கிட்டே பிரச்சனை பண்ணினா நான் சும்மா இருக்க மாட்டேன்.

எங்களோட நிச்சயமும் நிச்சயம் நடக்கும், கல்யாணமும் நடக்கும், நீ என்கூட பேசி ஒன்னும் பிரயோஜனம் இல்லை. என் வாழ்க்கை அவரோட தான். இது கடவுள் போட்ட முடிச்சு. இனி உன் மனசை மாத்திக்கிறது நல்லது. இப்பவும் சொல்றேன், அவருக்கு உன்னை பிடிச்சிருந்தா நான் விலகிக்க தயார்னு சொன்னேன்ல. இப்பவும் உனக்கு டைம் இருக்கு, நேர்ல அவர்கிட்டே பேசு, உன்னால அவரை சரி சொல்ல வைக்க முடிந்தால் நான் ஒதுங்கிக்கிறேன் என்றாள்.

எனக்கு உன்னோட காதல் பற்றித் தெரியாது, ஆனால் எனக்கு தான் அவர்னு ஆனதுக்கு அப்புறம் தான் நான் அவரை விரும்ப ஆரம்பிச்சேன். எனக்கு அவர் மேல நம்பிக்கை இருக்கு, ஹீ இஸ் ஃபார் மீ ஒன்லி.

லில்லி கோபப்பட்டு நிச்சயமே நடக்காது எப்படி கல்யாணம் நடக்கும் என்று பார்க்கிறேன் என்று சொல்லி கோபமாக படீரேன்று இனைப்பை துண்டித்தாள்.

அதுவரை அமைதியாக பார்த்த மேரி என்ன ஆச்சு வைதேகி யார்கிட்டே இவ்வளவு கோபமா பேசறீங்க என்றாள். லன்ச் டைத்தில சொல்றேன் மேரி. இப்போ அவரோட கொஞ்சம் பேசனும் ப்ளீஸ் இப்போ எதுவும் கேட்காதே என்னை என்றாள். சாரி வைதேகி கோபமா இருக்கீங்களேனு தான் கேட்டேன் என்று சொல்லி நகர்ந்தாள்.

வைதேகி அடுத்த நொடியே தனது அம்மாவுக்கு ஃபோன் செய்தாள். அம்மா ராஜேஷ் என்ன சொன்னான் ஃபோன் பண்ணினா என்று கேட்டாள். இல்லை டீ அவன் ரொம்ப பிஸியா இருக்கானு வினோ தான் ஃபோன் பண்ணி சொன்னா. எதுக்கும் அவனுக்குஇ நீ ஃபோன் பண்ணி கேளேன் என்றாள்.

சரி மா, அப்புறம் அவரோட வீட்டு நம்பர் இருக்கா உன்கிட்டே என்றாள். என்ன டீ அவருக்கு ஃபோன் பண்ண போறீயா என்றாள் அம்மா. ராஜேஷ்கிட்டே பேசினதுக்கு அப்புறம் அவருக்கும் சொல்லனும்ல மா அதான் கேட்டேன் என்றாள்.

இரு வீட்டு நம்பர் வேணுமா இல்லை மாப்பிள்ளையோட ஆபிஸ் நம்பர் வேணுமா என்றாள். அவர் வீட்ல தான் இருப்பார் மா, மூணு நாள் ஏதோ லீவ்ல இருக்கிறதா நேத்திக்கு சொன்னார்.

வீட்டு நம்பரை வாங்கியவள், ராஜேஷ்க்கு ஃபோன் செய்வதற்கு முன்னரே, ராகவ் வீட்டிற்கு ஃபோன் செய்தாள். அங்கு ராகவ்வின் தந்தை தான் மறுமுனையில் எடுத்தார். நான் வைதேகி பேசறேன் என்றவுடன், மிகவும் கரிசனமாக எப்படி மா இருக்கே, அம்மா சவுக்கியமா, தங்கை எப்படி இருக்கா, சித்தி எப்போ வரா, நேத்திக்கு வாங்கின புடவை ரொம்ப நல்ல இருக்கு, உனக்கு மிகவும் அருமையாக இருக்கும் என்று ஏதேதோ பேசினார். வைதேகிக்கோ என்ன செய்வது எப்படி ராக்வ் பற்றிக் கேட்பது என்று யோசிக்க வேறு வழி இல்லாமல், அவர் இருக்கிறாரா என்று கேட்டாள். ராகவ் கிட்டே பேசனுமா சாரி நான் ஒரு மக்கு, உன்கிட்டே இத்தனை நேரம் என்ன ஏதுனு கேட்காமல், உன்னை பேசவே விடாமல் பேசிண்டே இருந்துட்டேன். ஒரு நிமிஷம் இரும்மா, அவனை கூப்பிடறேன் என்றாள்.

ராகவ் வைதேகி ஃபோன்ல வைட் பண்றா என்று அவரி கூறிய அடுத்த நிமிடம் தாயும் மகனும் ஒன்றாக ஃபோன் நோக்கி வந்தார்கள். அம்மாவைப் பார்த்தவுடன், நீ பேசுமா என்றான். ஒரு நிமிஷம் தான் டா என்று சொல்லி அவளிடம் வைதேகி நான் ராகவோட அம்மா பேசறேன் என்றாள். வைதேகியும் ஏதோ பேச வேண்டுமே என்று அவர்களை குசலம் விசாரித்தாள். பிறகு ராகவ் பேச ஆரம்பித்தவுடன் தான் அவளுக்கு கொஞ்சம் நிம்மதுயானது.

என்ன வைதேகி நான் ஃபோன் பண்ணலைனு நீ பண்ணிட்டியா என்று கேட்டான் ராகவ். இல்லை நான் ரொம்ப டென்ஷனா இருக்கேன், அதான் ஃபோன் பண்ணினேன். திரும்பவும் இன்னைக்கு லில்லி ஃபோன் பண்ணினா. அவ நம்பளை ரொம்ப பக்கத்தில இருந்து வேவு பார்க்கிறா என்றாள். என்ன சொல்றே வைதேகி அது எப்படி முடியும் என்றான்.

அவ எனக்கு இன்னைக்கு ஃபோன் பண்ணி நாம ரெண்டு பேரும் புடவை வாங்கினது, பார்க்கில பேசினதுனு எல்லாம் சொல்றா. உண்மைய சொல்லனும்னா எனக்கு கொஞ்சம் பயமா இருக்கு என்றாள். ராகவ்க்கும் உள்ளுக்குள் உதறல் எடுத்தது, ஆனாலும் வைதேகி மேலும் கவலைபடுவாளே என்று நான் தான் பார்த்துக்கிறேன்னு சொன்னேன்ல உனக்கு எதுக்கு மா பயம் என்றான்.

அவள் என்னிடம் நிச்சயம் எப்படி நடக்கும் கல்யாணம் எப்படி நடக்கும்னு மிரட்டறா. பயப்படாமல் என்ன செய்ய சொல்றீங்க?

பயம் தொடரும்……

வைதேகி12

வைதேகி14

About Colleagues 2

Viswa Prakash Rao

 I know him as a technical consultant by profession when I was with my previous employment. Prakash is a very aggressive person but he will look very soft and nice to all. The way of interactions between us was very vital during our tenure in that particular project. I have worked with him as a colleague as well as from a business user. Both the ways we had the same kind of respect for each other. In fact other colleagues were having a rift because of our understanding. I used to ask everything on top priority only and the way he used to handle the work pressure was tremendous.

I have to say that when he develops a report, I don’t need to check his work. He is so perfect and dedicated in his work. In my experience he was the first technical consultant with whom I got that kind of rapport. Even though our friendship is strong, but officially we were very tough people. We will not compromise on anything.

Apart from this, in my profession, he was the first one who made me to shed tears, I don’t remember for what but it was on some disagreement during our first few days. By seeing my tears he felt so bad and we were not comfortable to look at each other for some time.

I never know that he will become so close to my heart with his kind of dedication and support because of his work and attitude towards work during my association with him. Almost 3 years passed by and I still feel his dedication towards the work.

I miss you Prakash, but it is part of our professional life.

 Cinni Deol

I have a very big smile in my face when I start writing about her. I know she would not surprised to see my smile. What a girl she is? Oh Lovely, what a feeling I have for her. Nobody can understand it other than herself because she made me to smile when I was in deep depression.

I can write non-stop about this sweet little girl, but in real she made my life non-stop-nonsense (don’t take it in other way, I really enjoyed all of it) when I really needed that. As said above, I was not an easy-going colleague. I used to have a wall or boundary on my own. I know it was not a door, even now I have that wall, and there is no wall when it is for this cute girl. She broke that wall into pieces. I know she didn’t do it deliberately but unknowingly it happened.

My first look at her was very vague and she would have felt it strange. She joined our team as a fresher. It was really a surprise for me to see such a freak out person in our team. Almost all of us are little oldies as per her dictionary. Already we were not united and each of us was taking care of different domains and it didn’t hurt each other office atmosphere. But this girl’s entry made the real difference. She joined as a reference by one of team-mate and she was in our team to work with her.

For some time, we were working together as cat and rat, but she made a strong impact that she can do what is given to her. It was not like she was working for me or assisting me, we were working so closely.

Normally I don’t do any spoon-feeding to anyone and I don’t expect it to do when we are working. I can’t teach anyone. Main reason for denying her to include with me was I am a poor teacher. But she was very bright student, I need to say her just a line, she will do the rest.

After her entry my behavior was literally changed and it became a hot topic inside the team to gossip about my style of working. Time made us very close in office atmosphere during office hours.

We will be having tea together, lunch together which was not a normal thing for me. I never used to have tea or lunch with other colleagues. Normally I used to see only my laptop and will not entertain anyone to sit nearby me or to chat unwanted things with me. But with this lady, it was totally opposite. I don’t know how long we used to chat and how we used to chat. She used to sit just next to me for official purpose but our conversations will be on the world. She used to come on weekends to office so as we can spend time together on some creative things. But we will be doing time pass.

I used to tell her that I am seeing myself in her behavior. I really enjoyed whatever she used to do.  Two of us are really a goof chatterbox and together it will make more noise only. It created more noise inside the team and people were not able to take it in lighter sense. I am sure that we were not gossiping about other team mates or others. We used to talk about ourselves only.

I still remember when our boss introduced her to me; I told him I don’t need anyone. But to be honest, I resigned my job as my mind was not control in my working environment was totally devastated because of our misunderstandings later. As friends we know each other very well, but we became scape goat for some other reasons by annoying elements. I was more stressed when she was asked to play a role to make me a puppet.

Normally I used to travel to Chennai and I used to buy sweets from Chennai. Almost all of us should buy sweets when they come back after their leave. She became a crazy fan of Mysore Pak and asked me to explain her how to do it. I gave her the recipe, but it did not came out well or it was not as expected.  Quite interesting with her was preparation of Mysore Pak at her home and she got good scolding from her mom.

I have to say more about you but other friends are waiting dear, still my birthday in 2009 was the most precious moment and precious year also for me. By your call at 12, you made my day the best in my life time. I can have some more like that but this is the first time I enjoyed my birthday to that extent. I have to thank the entire team for giving me such a joy. That was my first birthday out of home and without my friends.

Only very few know how I was during that period and how am I now. You made me to come out of depression by consoling me and convincing me. I will not allow a youngster to scold me, but I gave those rights to you. You literally scolded me by words, but those were like slapping me in left and right. I was admiring the way you handled my pressure. Being young girl, you shared your shoulder to me to come out of my deep grief.

Even after resigning, it took long time for me to come out of that lovely office atmosphere. I took more efforts to rebuild our friendship but all in vain. It took its own time to rebuild and now, we are back to form.

We really miss each other but we share all our personal and official feelings to each other by way of Chat. I will feel that something is missing if I don’t chat with her.

Even though we chat every day and continuous communication with each other, we really feel that we miss that golden era.

Whatever I am today it is because of so many friends, but still I am alive it is only because of her.

 I really feel she is the best colleague in my career life. I owe her more than what she deserves.

 Sasi Kumar Meganathan

Sasi kumar let’s call him as Sasi.

Sasi is another technical consultant with whom I am closely associated when I started working in UAE. Anything is possible with him. I don’t want to write about him as very sincere, dedicated and enthusiastic in his work. My friendship with this gentleman is not a long association, but he made the impact in my friendship circle very earlier stage.

He is one like the above girl who was very close to me when we were working in the same project. I have not felt any wall even with this gentleman.

I like the best in him as a human not as my colleague. All my relationship with my colleagues will start only after I resign from the company. As long as I work with them, I have some gap. I don’t know whether I deliberately keep up that or it comes automatically. I am not very friendly person in my working environment. I don’t allow anyone to take any kind of advantage or I don’t like somebody dominating also.

He is such a good person by heart I never come across such a nice person in my life. I am very happy to say that I really appreciate his good qualities and admire at him for being such noble and down to earth.

I have not seen him getting irritated or annoyed for silly things. If he is close, definitely he will lose his control and he will take them for granted.

I am really proud to say that he is my friend and love to have this friendship forever without any problems in life.

Best in him is he knows where and when to speak and when to keep silent, which is really a good quality to become a consultant. To my eyes he is a perfect human by all means as a friend, as a son, as a brother, as an employee etc.,

He is like one in my family. If I don’t talk to my mother, I will feel sick, same way I will feel that I miss something when I don’t talk to him.

Even though we are working in different companies, different project, I still admire his way of communication.

I really missed to learn the technical concepts from you when we were working together and hope before end of this professional life, I will write some scripts with your guidance.

About Colleagues

About Colleagues Continues