விடுமுறை

டெல்லியிலிருந்து வார விடுமுறைக்கு சென்னை செல்வது என்பது எனது வாடிக்கையான காரணத்தினாலேயே உள்ளூரில் வேளை பார்த்தது போதும் என்று எண்ணியே இந்த அயல் நாட்டு பணியினை முழு மனதோடு ஏற்றுக் கொண்டேன்.

இருப்பினும் இந்த முறை இந்தியா சென்றது எனக்கு ஒரு சிறந்த புத்துணர்ச்சி பயணமாகவே இருந்தது.

மூன்று நாட்கள், சரியாக 72 மணி நேரம் மட்டுமே நான் எனது உறவுகள், நட்புகளோடு உறவாடி மகிழ எடுத்துக் கொண்ட நேரம். போதுமா என்பது பெரிய கேள்விகுறியே, ஆயினும் பணி அலுக்கும் வேளையில் பயணம் என்பது மனதிற்கு மகிழ்ச்சியே.

ஊருக்கு கிளம்ப போகிறேன் என்பது 24 மணி நேரம் முன்பு தான் முடிவானது. ஒரு நாள் விடுமுறை என்பதால் என்னுடைய மேலாளர் விடுப்பு விண்ணப்பத்தை நிராகரிக்கவில்லை போலும். அனுமதி கிடைத்தவுடன் ஏற்பட்ட பரபரப்பு, சந்தோசம் இதை எப்படி விவரிப்பது என்று தெரியவில்லை.

03-02-2011 இரவு 9.45 மணிக்கு சென்னை செல்லும் விமானத்தில் பயணச்சீட்டு பதிவு செய்தபின் அம்மாவிடம் சென்னைக்கு வருகிறேன் என்று அறிவித்தேன்.

03-02-2011 அன்று எனக்கு வேலையே ஓடவில்லை என்று பொய் சொல்ல நினைத்தேன் ஆனாலும் அலுவலகத்தில் ஏதோ சிறு பிரச்சனையால் இனைய வழி வேலைகள் அனைத்தும் முடங்கி போயின. அதனால் அன்று பரபரப்பு எதுவும் இன்றி, நிதானமாக சென்னை பயணத்துக்கு ஆயத்தமானேன்.

விமான நிலையத்தை அடைந்த போது மணி ஏழானது. 9.45 மணிக்கு பயணம் என்பதால் சரியாக இருக்கும் என்று அங்கு இருக்கும் நியமங்களை முடித்து உள்ளே சென்றேன். என்ன கொடுமை இது, பயண நேரம் நெருங்கிறது, ஆனாலும் இன்னும் விமானத்திற்குள் செல்லும் அறிவிப்பு வரவே இல்லை. நாங்களாக சென்று கேட்டபின், அங்கு பணி புரியும் பெண் விமானத்தில் ஏதோ கோளாறு இருப்பதாகவும் மாற்று விமானத்தில் எங்களை அனுப்புவதாகவும் கூறினாள்.

சற்று நேரத்தில் மாற்று விமானத்திற்குள் நாங்கள் அனுமதிக்கப் பட்டோம். இரண்டு மணி நேர தாமதத்திற்கு பின் சென்னையில் தரை இறங்கியது. 72 மணி நேரத்தில், 3 மணி நேரம் விமானத்திலும், விமான நிலையத்திலேயே சென்றது. இன்னும் 69 மணி நேரத்தில் திரும்ப வேண்டுமே என்ற எண்ணத்துடன் எனது வாகன ஓட்டுனரை அழைத்துச் செல்ல வருமாறு கூறிவிட்டு வெளியில் வந்தேன்.

வீட்டிற்குச் சென்றேன் அன்னையின் ஃபில்டர் காபியுடன் நாள் ஆரம்பித்தது. அறை மணி நேரத்தில் அக்கம்பக்கம் வீடுகளில் இருப்பவர்களுக்கு நான் வந்தது தெரிந்தது.

பரஸ்பரம் குசலம் விசாரித்து, அடுத்த வீட்டிலிருந்து வண்டியை எடுத்துக் கொண்டு சகோதரியின் பிள்ளைகளைக் காண்பதற்குச் சென்றேன். வீட்டு வாசலிலேயே நின்று என்னை எதிர்பார்த்துக் கொண்டு இருந்தான் மகன் ராகுல். மகளோ என்னுடனையே கிளம்ப ஆயத்தமானாள்.

மகளை ஏமாற்றி விட்டு என் வீட்டிற்கு வந்தேன். வந்த சிறிது நேரத்தில் காலை சிற்றுண்டி முடித்து, எனது தங்கையுடன் என் புது வீட்டினை காண சென்றேன். ஓரளவுக்கு முடியும் தருவாயில் உள்ளது.

நண்பர்களுடன் அரட்டை, மதிய சாப்பாடு என்று இப்படியே ஒரு நாள் பொழுது சென்றது.

சாமி என்னுடைய நண்பர் புது வீடு வாங்கியதற்காக எங்களுக்கு ஒரு இரவு விருந்து தர வேண்டும் என்பது எல்லோருடைய விருப்பம். அதுவும் அவர் நான் ஊரில் இல்லாத காரணத்தினால் யாருக்கும் தரவில்லை என்று சொல்லிய காரணத்தினால் வெள்ளிக் கிழமை அன்று இரவே சென்றோம்.

இரவு சாப்பாடு முடித்து பிள்ளைகளை சகோதரியின் வீட்டில் விட்டு வந்தேன். சிறிது நேரம் என் தாயுடன் சீட்டாட்டம் ஆடிய பின் உறங்கச் சென்ற போது மணி சனிகிழமை காலை 1.00.

சனிகிழமை பொழுதும் பிள்ளைகள், நட்புகள் என்றே ஓடியது. இரவு எனது தாயார் மதுரைக்கு தனது தோழியின் மகனது திருமணத்திற்கு செல்ல வேண்டும் என்றார், நானும் ஊரிலிருந்து வந்த காரணத்தினால் சிறிது தயங்க, தங்கைகள் போக வேண்டாம் என்று சொல்ல, வேறு வழியில்லை எங்கள் வீட்டின் அனைத்து விசேஷங்களுக்கும் வந்தவர் என்பதால் போகச் சொன்னேன்.

அவர் செல்லும் முன்னரே எனது சகோதரிகளின் கணவர்களும் சினிமாவுக்கு செல்லலாம் என்று முடிவு செய்தோம். எங்கள் செல்ல மகன் விஜயின் தீவிர ரசிகனாகி போனதால் எல்லோரும் காவலன் படம் போவது என்று தீர்மானித்தோம்.

அந்த திரை அரங்கம் புதுப்பிக்கபட்ட திரை அரங்கம். திரை அரங்கம் சென்றோம், நுழைவுச் சீட்டு வாங்கினோம். வெறும் ரூ.10க்கு சினிமா பார்த்து இருக்கிறோம். இப்போது ரூ.120 என்றார்கள். புதுசு அதான் மவுசு. திரை அரங்கினுள் சென்றோம். திரை அரங்கம் ஒரளவுக்கு நிரம்பி இருந்தது. பரவயில்லையே விஜய் படத்துக்கு இத்தனை நாள் கழித்து இத்தனைக் கூட்டம் என்று எண்ணிய வேளையில், திரைபடம் துவங்கியது. திரை வெறித்தோம், மிரண்டோம் என்றே சொல்ல வேண்டும். ஆம் திகில் படம் போல திரை அரங்க இருட்டு, மேலும் திரையிலும் இருட்டு, படம் பெயர் தூங்கா நகரம் என்றதைப் படித்ததும், தூக்கி வாரி போட்டது.

ஆம் சிறு பிள்ளைகளை அழைத்து வந்து விட்டோமே, இதன் விமர்சனம்கூட படிக்க வில்லையே. திகில் படமாக இருக்குமோ என்று பயந்து போனோம்.

மதுரையின் மற்றொரு பெயர் தான் தூங்கா நகரம். தூங்கா நகரம் எங்களை தூங்காமல் படம் பார்க்க வைத்தது.

சனிக்கிழமை பொழுதும் முடிந்தது, ஞாயிறு விடியற்காலை தூங்க சென்றேன். அம்மா இல்லாமல் கொஞ்சம் சிரம்மாகவே இருந்தது. சீட்டு விளையாடமல் தூங்க வேண்டுமே.

ஞாயிறு காலை என்னுடைய தோழியை காண வேண்டும் என்று திட்டம். ஆகையால் எழுந்தது எட்டு மணி, அம்மா இல்லாத காரணத்தால் மாடியில் என் மாமா போட்டுக் கொடுத்த சுவையான ஃபில்டர் காபி குடித்தவுடன், தோழியை அலைபேசியில் அழைத்தேன், இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில் வருகிறேன் என்று கூறி மாமாவுடன் ஒன்றரை மணி நேரம் கதை அடித்த பின், அலறி அடித்து கிளம்பி, வேறு ஒரு தோழியின் வாகனத்தை எடுத்துக் கொண்டு தோழியின் வீட்டிற்குச் சென்றேன்.

நல்ல மதிய உணவு சாப்பிட்டு, கதை பேசி, அரட்டை அடித்துவிட்டு, இருவரும் கிளம்பி என் மகன் கேட்ட துணிமணிகளை வாங்குவதற்குச் சென்றோம். பின்னர் அவளுடன் சென்று எனது அடுக்குமாடி குடியிருப்பை காட்டுவதற்காக சென்றேன். பின்னர் அவள் அவளது இல்லத்திற்கு சென்றாள். இப்படியே என்னுடைய மூன்று நாடகளும் சென்றது.

கடைசியாக இன்னும் ஆறு மணி நேரமே உள்ளது. என் பிள்ளைகளோடு கடையிலிருந்து வாங்கி வந்த துணிகளை காண்பித்து அவர்களின் சந்தோசத்தில் திளைத்து பின்னர் ஒரு வழியாக இருவரிடமும் நான் திரும்ப செல்கிறேன் என்று கூறி சமாதானம் செய்து அவர்களை வீட்டிற்குச் செல்லுமாறு கூறினேன்.

இன்னும் மூன்று மணி நேரமே உள்ளது, ஊருக்கு செல்லுமுன் கொஞ்சம் இனிப்பு வகைகள் வாங்கிக் கொள்ள கடைக்கு என்னுடைய அத்தை மகனுடன் சென்றேன்.

பின்னர் வந்து சிறிது நண்பர்களோடு உறையாடிவிட்டு, கிளம்புவதற்கு ஆயத்தமானேன். இன்னும் பத்து நிமிடத்தில் சென்னை விமான நிலையத்திற்குள் செல்ல வேண்டும். மனது இந்த 70 மணி நேரத்தை அசை போட துவங்கியது. ஆஹா என்ன ஒரு அருமையான விடுமுறைக் கொண்டாட்டம்.

மனது அடுத்த வாரம் வரும் மூன்று நாட்கள் விடுமுறைக்கு ஏங்குகிறது.

4 thoughts on “விடுமுறை

  1. பொதுவாக வெளி நாட்டில் வேலை பார்க்கும் எல்லோருக்கும் தங்கள் சொந்தங்களுடன் விடுமுறையை செலவிடுவது சொர்க்கம்தான்…அதுவும் வீடு வந்து சேர்ந்த முதல் நாள் காலைபொழுதுதினில் தாயார் கையில் தேனீரோ அல்லது காப்பியோ வாங்கிக்குடிப்பது இனிமையிலும் இனிமை..உங்களுக்கு ஒன்று தெரியுமா அனு? காலைப்பொழுதினில் சன்னல் ஓரம் அமரும் குருவியின் கீச் கீச் சத்தம் கூட மனம் மிக இனிமையாய் உணருமே!!

    • ஹாரூன் அவர்களே,
      கீச் கீச் குருவிச் சத்தம் நிஜமாகவே இனிமை தான்…
      ஆனாலும் என் வீட்டு மழலைகளின் சத்தத்தில் இனிமை காண்பதால்,
      அதனை இதில் சொல்லிட சந்தர்ப்பம் இல்லை.

      உங்களைச் சந்தித்தைகூட ஒரு பதிவினில் சொல்லிட வேண்டும்…

      உங்கள் வருகைக்கு நன்றி

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s